Silnik elektryczny obcowzbudny – silnik elektryczny prądu stałego, w którym uzwojenie wzbudzające jest zasilane z oddzielnego źródła napięcia (innego niż uzwojenie twornika).
Silniki obcowzbudne ze względu na identyczne właściwości z silnikami wzbudzanymi magnesami trwałymi rozpatruje się je łącznie. Silniki tego typu stosuje się przeważnie jako silniki prądu stałego o dużym zakresie zmian prędkości obrotowej. W obu przypadkach strumień magnetyczny jest stały, a do zmiany prędkości obrotowej wykorzystuje się napięcie twornika (wirnika). Przy stałym napięciu twornika moment obrotowy zmniejsza się w miarę wzrostu prędkości obrotowej. Prąd twornika jest proporcjonalny do momentu napędowego.
Ważniejsze wzory:
gdzie: – siła elektromotoryczna (SEM) – Stała wynikająca z konstrukcji silnika -Prędkość kątowa z jaką wiruje twornik – strumień magnetyczny wytwarzany przez elektromagnesy – moment elektromagnetyczny wytwarzany przez silnik – moment mechaniczny wytwarzany przez napędzane przez sinik urządzenie. – prąd twornika – moc elektryczna w obwodzie twornika, która zamieniana jest na moc mechaniczną. – moc mechaniczna – napięcie twornika – rezystancja regulacyjna – rezystancja zastępcza układu – prędkość biegu jałowego, największa prędkość jaką może osiągnąć silnik – współczynnik nachylenia charakterystyki mechanicznej
Powyższe wzory są również słuszne dla silników elektrycznych bocznikowych. Silniki obcowzbudne stosuje się w trakcji elektrycznej (tramwaje, kolej), w maszynach wyciągowych, dźwigach. Silnik obcowzbudny wraz z regulatorem obrotów może być zasilany z jednego źródła napięcia, wówczas regulacja prędkości może odbywać się przez zmianę napięciem zasilania twornika lub rzadziej przez zmianę strumienia wzbudzenia oraz obciążeniem dodatkową rezystancją regulacyjną.
Bibliografia Urządzenia i systemy mechatroniczne, Mariusz Olszewski.
Kategoria:Silniki elektryczne