Kwintus Cecyliusz Metellus Celer (; ur. przed 103 p.n.e., zm. 59 p.n.e.) – członek wpływowego plebejskiego rodu rzymskiego Cecyliuszy, konsul z roku 60, dwukrotny namiestnik Galli Przedalpejskiej.
Życiorys Syn Kwintusa Cecyliusza Metellusa Celera, trybuna ludu w 90 p.n.e. i Serwilii. Historycy przez długi czas uważali, że był rodzonym synem Kwintusa Cecyliusza Metellusa Neposa Starszego, konsula 98 p.n.e., jednakże T. P. Wiseman w swoim artykule wykazałT. P. Wiseman, "Celer and Nepos", The Classical Quarterly, New Series, Tom 21, Nr 1, 1971, s. 180-182., że Nepos Starszy nie miał rodzonych dzieci i to on adoptował młodszego brata Celera, zwanego od tej pory Kwintusem Cecyliuszem Metellusem Neposem. W 78 p.n.e. był trybunem wojskowymSalustiusz, Dzieje, Księga I., w 68 p.n.e. został trybunem ludowym (możliwe jednak, że tym trybunem był jego brat Nepos Młodszy).
W 66 p.n.e. Celer służył jako legat Pompejusza na Wschodzie, uczestnicząc w walkach z królem Armenii Tigranesem. Wojska Pompejusza spędzały zimę podzielone na trzy części. Obóz, którym dowodził Celer został zaatakowany przez Oroesesa, króla Albanów, mieszkających poza rzeką Cyrnus. Celer zdecydowanie odparł atak AlbanówKasjusz Dion Kokcejanus, Historia rzymska, Księga XXXVI.. W 63 p.n.e. został pretorem. Doszło wtedy do procesu, w którym Tytus Labienus, zaskarżył Gajusza Rabiriusza za zabicie Saturninusa (sprawa dotyczyła wydarzeń sprzed trzydziestu sześciu lat, gdy walkę z Saturninem zlecił senat ówczesnym konsulom). Proces doprowadził do burzliwych starć i sporów. Dzięki postawie Cezara doszło do skazania Rabiriusza. Rabiriusz zgłosił apelację, ale i tak lud uznałby go winnym, gdyby nie zapobiegł temu Metellus Celer, doprowadzając do zerwania zgromadzenia (komicja centurialne)Kasjusz Dion Kokcejanus, Historia rzymska, Księga XXXVII.. Był to też rok walki ze sprzysiężeniem Katyliny. Celer zbierał wojska przeciw niemu w Picenum i Galii.
Od 63 p.n.e. Celer wchodzi w skład kolegium augurów. W 62 i 61 p.n.e. był namiestnikiem Galii Przedalpejskiej w randze prokonsula. W 60 p.n.e. został konsulem. Aktywnie sprzeciwiał się zatwierdzeniu zarządzeń Pompejusza na Wschodzie i przyznaniu ziemi jego weteranom. Bezwzględny opór Metellusa i jego atak na trybuna zgłaszającego wniosek o przydziale ziemi spowodował, że trybun ten, Lucjusz Flawiusz kazał wtrącić go do więzienia. Metellus usiłował zebrać senat w więzieniu. Trybun umieścił ławkę trybuńską tuż przy wejściu do więzienia, usiadł na niej i zagrodził drogę do wejścia. Wtedy Metellus rozkazał przebić mur więzienny, by senat mógł wejść do środka. Przebieg wydarzeń zmusił Pompejusza do ustępstw. W 59 p.n.e. ponownie objął namiestnictwo Galii jako prokonsul.
Celer zmarł w 59 p.n.e. prawdopodobnie otruty przez żonę, Klodię.
Zobacz też Drzewo genealogiczne Cecyliuszów Metellów
Przypisy
Kategoria:Rzymianie Kategoria:Urodzeni w II wieku p.n.e. Kategoria:Zmarli w 59 p.n.e. Kategoria:Konsulowie Republiki Rzymskiej Kategoria:Trybuni ludowi