Spółgłoska zwarta z retrofleksją bezdźwięczna – rodzaj dźwięku spółgłoskowego występujący w językach naturalnych, oznaczany w międzynarodowej transkrypcji fonetycznej IPA symbolem [].
Artykulacja W czasie artykulacji tej spółgłoski: modulowany jest strumień powietrza wydychany z płuc, czyli jest to spółgłoska płucna egresywna tylna część podniebienia miękkiego zamyka dostęp do jamy nosowej, jest to spółgłoska ustna prąd powietrza w jamie ustnej uchodzi wzdłuż środkowej linii języka – spółgłoska środkowa czubek języka dotyka podniebienia twardego – jest to spółgłoska z retrofleksją dochodzi do całkowitego zablokowania przepływu powietrza przez jamę ustną i nosową, a następnie do przerwania utworzonej blokady i wybuchu (plozji) – jest to spółgłoska zwarta. wiązadła głosowe nie drgają, spółgłoska ta jest bezdźwięczna
Warianty Można wyróżnić zasadniczo dwa typy retrofleksji: artykulację apikalno-postalweolarną – koniuszek języka zostaje uniesiony ku górze i zbliża się (ew. styka) z obszarem tuż za dziąsłami, artykulację subapikalno-prepalatalną – przód języka wygina się ku górze i do tyłu, tak że spodnia część języka zbliża się (ew. styka) z początkowym odcinkiem podniebienia twardego.
Przykłady Język Wyraz IPA Znaczenie Brahui jeden Hindi ठीक świetny Malajalam അഠുക gotować Norweski (dialekty wschodnie i centralne) svart czarny Paszto ټول wszystko Sycylijski trenu pociąg Szwedzki karta mapa Tamilski எட்டு osiem Telugu టఠ్ఠు uderzyć
Terminologia Spółgłoska z retrofleksją to inaczej szczytowa lub cerebralna.
zwarta z retrofleksją bezdźwięczna