Spółgłoska boczna półotwarta z retrofleksją – rodzaj dźwięku spółgłoskowego. W systemie IPA i X-SAMPA oznaczana jest symbolem [].
Artykulacja W czasie artykulacji podstawowego wariantu []: powietrze jest wydychane z płuc – jest to spółgłoska płucna egresywna podniebienie miękkie i języczek blokują wejście do nosa – jest to spółgłoska ustna. czubek języka dotyka dziąseł – jest to spółgłoska dziąsłowa czubek języka przylega ściśle do dziąseł, ale wydychane powietrze przepływa po bokach języka – jest to spółgłoska boczna. powietrze przepływa przez jamę ustną bez turbulencji – jest to spółgłoska półotwarta czubek języka dotyka podniebienia twardego – jest to spółgłoska z retrofleksją więzadła głosowe drżą – jest to zasadniczo spółgłoska dźwięczna.
Warianty Można wyróżnić zasadniczo dwa typy retrofleksji: artykulację apikalno-postalweolarną – koniuszek języka zostaje uniesiony ku górze i zbliża się (ew. styka) z obszarem tuż za dziąsłami, artykulację subapikalno-prepalatalną – przód języka wygina się ku górze i do tyłu, tak że spodnia część języka zbliża się (ew. styka) z początkowym odcinkiem podniebienia twardego.
Przykłady w języku marathi: कुळ [], "klan" w języku szwedzkim: sorl [], "pomruk"
Terminologia Spółgłoska z retrofleksją to inaczej szczytowa lub cerebralna.
boczna półotwarta z retrofleksją