División Profesional del Fútbol Boliviano (ze względów sponsorskich Liga Tecno) – najwyższa klasa rozgrywkowa piłki nożnej mężczyzn w Boliwii. Występuje w niej szesnaście profesjonalnych klubów, z których najlepszy zostaje mistrzem Boliwii.
Rozgrywki są toczone systemem ligowym. Roczny sezon jest podzielony na wiosenną fazę Apertura i jesienną fazę Clausura. Na koniec roku zwycięzcy Apertury i Clausury spotykają się na koniec roku w meczu finałowym ligi, którego zwycięzca zdobywa tytuł mistrzowski. Awanse i spadki zespołów odbywają się podobnie jak w europejskich ligach co rok. Najlepsze boliwijskie kluby kwalifikują się do rozgrywek Copa Libertadores i Copa Sudamericana.
Aktualny skład +División Profesional 2024KlubMiastoZałożenieStadionPojemność Always Ready El Alto 1933 Municipal de El Alto 25 000 miejsc Aurora Cochabamba 1935 Félix Capriles 38 530 miejsc Blooming Santa Cruz 1946 Ramón „Tahuichi” Aguilera 38 000 miejsc Bolívar La Paz 1925 Hernando Siles 45 000 miejsc Guabirá Montero 1962 Gilberto Parada 18 000 miejsc Gualberto Villarroel Oruro 1968 Jesús Bermúdez 33 000 miejsc Independiente Petrolero Sucre 1932 Olímpico Patria 32 000 miejsc Jorge Wilstermann Cochabamba 1949 Félix Capriles 38 530 miejsc Nacional Potosí Potosí 1942 Víctor Agustín Ugarte 35 000 miejsc Oriente Petrolero Santa Cruz 1955 Ramón „Tahuichi” Aguilera 38 000 miejsc Real Santa Cruz Santa Cruz 1962 Real Santa Cruz 14 000 miejsc Real Tomayapo Tarija 1999 IV Centenario 15 000 miejsc Royal Pari Santa Cruz 2013 Ramón „Tahuichi” Aguilera 38 000 miejsc San Antonio Bulo Bulo Entre Ríos 1962 Carlos Villegas 17 000 miejsc The Strongest La Paz 1908 Hernando Siles 45 000 miejsc Universitario Vinto Vinto 2005 Municipal de Quillacollo 2 000 miejsc
Historia Rozpoczęły się w roku 1977 zastępując dotychczasową półzawodową ligę Campeonato de la Federación Boliviana de Fútbol rozgrywaną w latach 1960–1977. Wcześniej mistrza Boliwii wyłaniała liga amatorska La Paz z dołączeniem klubów z Oruro i Cochabamba.
Format rozgrywek nie zawsze był jednakowy. Na początku, w 1977 roku, liga składała się z 16 klubów podzielonych na dwie grupy. Rozgrywano dwa etapy – przy czym w drugim etapie grało 10 klubów podzielonych na dwie grupy po 5 klubów. W 1991 roku liga zmniejszona została do 12 klubów.
Kolejna zmiana nastąpiła w 2005 roku, gdy postanowiono zastosować się do międzynarodowego kalendarza FIFA i przejść z dotychczasowego systemu rocznego wiosna-jesień (grany od lutego do grudnia) na rozgrywany na przełomie lat system jesień-wiosna. Od lutego do czerwca 2005 rozegrano skrócone mistrzostwa, po czym w sierpniu rozpoczął się oficjalny sezon 2005/2006. Powstał jednak kolejny problem – kluby drugoligowe nie były skłonne czekać z awansem do pierwszej ligi aż do czerwca 2006 roku. Negocjacje doprowadziły do kompromisu, według którego wymiana drużyn między pierwszą a drugą ligą nastąpi po zakończeniu turnieju Apertura nowego sezonu pierwszej ligi (czyli w środku sezonu). W listopadzie 2006 roku decyzja ta została cofnięta, a liga powróciła do poprzedniego, całorocznego systemu. Dlatego turniej Apertura rozpoczął się w marcu 2007 roku.
Mistrzostwa Boliwii całkowicie zdominowane są przez kluby z trzech miast – La Paz, Cochabamba i Santa Cruz. Jedynie w 1995 i 2007 roku mistrzostwo Boliwii zdobył klub San José z Oruro, w 2007 klub Real Potosí z Potosí, w 2008 i 2014 roku Universitario z Sucre i w 2015 roku Sport Boys z Warnes. Trzy kluby szczycą się tym, że nigdy nie spadły do drugiej ligi (La Simón Bolivar). Są to: The Strongest, Oriente Petrolero oraz Bolívar (ten klub spadł do drugiej ligi w 1969 roku w czasach ligi półzawodowej).
Liga amatorska La Paz 1914 The Strongest 1915 Colegio Militar 1916 The Strongest 1917 The Strongest 1918-21 nie rozgrywano 1922 The Strongest 1923 The Strongest 1924 The Strongest 1925 The Strongest 1926 nie rozegrane 1927 Nimbles Sport 1928 Colegio Militar 1929 Universitario(La Paz) 1930 The Strongest 1931 Nimbles Sport 1932 Bolívar 1933 nie rozegrane 1934 nie rozegrane 1935 The Strongest 1936 Ayacucho 1937 Bolívar 1938 The Strongest 1939 Bolívar 1940 Bolívar 1941 Bolívar 1942 Bolívar 1943 The Strongest 1944 Ferroviario 1945 The Strongest 1946 The Strongest 1947 CD Lítoral 1948 CD Lítoral 1949 CD Lítoral Liga półzawodowa La Paz 1950 Bolívar 1951 Always Ready 1952 The Strongest 1953 Bolívar
Triumfatorzy