Appius Claudius Pulcher (ur. przed 138 p.n.e.; zm. 76 p.n.e.) – członek patrycjuszowskiego rodu Klaudiuszów Pulcher, jednego z najbardziej wpływowych w okresie republiki. Syn Appiusza Klaudiusza Pulchra, konsula w 143 r. p.n.e. i Antystii.
Życiorys Członek kolegium ds. monetarnych ok. 110 p.n.e.; kwestor w 99 p.n.e.; edyl w 91 p.n.e.; pretor w 89 p.n.e. W 87 p.n.e. otrzymał od Sulli jako propretor dowództwo legionu, który oblegał Nolę. Legion ten przeciągnął Cynna na stronę sił Mariusza. Appiusz odmówił stawienia się na wezwanie trybuna ludowego, został pozbawiony urzędu (imperium) i poszedł na zesłanie. W 86 p.n.e. został usunięty z senatu przez cenzora Lucjusza Marcjusza Filipa.
W wojnie domowej był zwolennikiem Sulli. Po zwycięstwie tego ostatniego został przywrócony do pełni praw i został konsulem w 79 p.n.e. Po konsulacie otrzymał namiestnictwo prowincji Macedonii, ale rozchorował się w Tarencie i wrócił do Rzymu. W 77 p.n.e. sprawował urząd interrexa. Objął potem w charakterze prokonsula przyznane mu wcześniej namiestnictwo Macedonii, gdzie z powodzeniem walczył z plemionami trackimi. W 76 p.n.e. zachorował i zmarł.
Żonaty z Cecylią Metellą, córką Lucjusza Cecyliusza Metellusa Diademata, z którą miał sześcioro dzieci: Klaudia (1x Kwintus Marcjusz Reks, konsul 68) Klaudia (1x Lucjusz Licyniusz Lukullus) Appiusz Klaudiusz Pulcher, konsul 54 p.n.e. Gajusz Klaudiusz Pulcher, pretor 54 p.n.e. Klodia Klodiusz.
Zobacz też Drzewo genealogiczne Klaudiuszów Pulcher
Kategoria:Klaudiusze Kategoria:Konsulowie Republiki Rzymskiej Kategoria:Rzymscy namiestnicy Macedonii Kategoria:Urodzeni w II wieku p.n.e. Kategoria:Zmarli w 76 p.n.e.