Alexander Tornquist (ur. 18 czerwca 1868 w Hamburgu, zm. 1 listopada 1944 w Grazu) – niemiecki geolog i paleontolog.
Życiorys Studiował nauki humanistyczne i przyrodnicze na uniwersytecie w Getyndze, w 1892 uzyskał tytuł doktora filozofii. Od 1893 prowadził jako docent wykłady z paleontologii na Uniwersytecie w Strasburgu, w 1900 został profesorem paleontologii w Strasburgu, od 1907 na uniwersytecie w Królewcu.
Na początku XX wieku potwierdził dokonane przez Wawrzyńca Teisseyre’a w 1893 odkrycie strefy głębokich rozłamów przecinających Europę, nazywaną od tego czasu strefą Teisseyre’a-Tornquista.
Dorobek naukowy „Die Echiniden des Untercarbon der Südvogesen” (1897) „Die Sammlungen von Dr. Stuhlmann in Deutschostafrika” („Mitth. wiss. Aust.”, Hamburg, 1893) „Die degenerierten Perisphincten des Kimmeridge von Le Havre” („Schweiz, paläont. Ges.”, 1897) „Neue Beiträge zur Geodäsie und Paläontologie der Umgebung von Recoaro und Schio” („Jahrb. d. Deutsch, geol. Ges.”, 1898–1900) „Beitrag zur Kenntnis der Gattung Archaeocidaris” („Neues Jahrb. f. Min. Geol. u. Pal.”, 1898)
Kategoria:Absolwenci i studenci Uniwersytetu w Getyndze Kategoria:Ludzie urodzeni w Hamburgu Kategoria:Niemieccy geolodzy Kategoria:Urodzeni w 1868 Kategoria:Nauczyciele akademiccy Uniwersytetu Albrechta w Królewcu Kategoria:Zmarli w 1944