thumb|upright=1.8|Linia Focha zaznaczona kolorem ciemnozielonym i inne próby rozgraniczenia Polski i Litwy Linia Focha – linia demarkacyjna, mająca rozdzielić wojska polskie i litewskie, zaproponowana przez marszałka Francji Ferdinanda Focha w dniu 18 lipca 1919 roku i zaakceptowana przez Radę Najwyższą Ententy na konferencji pokojowej w Paryżu w dniu 26 lipca 1919 rokuPiotr Łossowski, Konflikt polsko-litewski 1918–1920, Książka i Wiedza, , Warszawa 1996, s. 51.Documents on British Foreign Policy. First Series, t. I, s. 203–204, 216., jako kompromisowa pomiędzy wcześniejszymi propozycjami Ententy i żądaniami polskimi.
Historia Linia ta rozpoczynała bieg od granicy Prus Wschodnich, w pobliżu miasteczka Wisztyniec, zostawiając je po stronie litewskiej, następnie na południowy wschód do miejscowości Berżniki, pozostawiając je po stronie polskiej, podobnie jak Suwałki, Krasnopol i Sejny, stamtąd do Niemna, następnie na północny wschód w przybliżeniu w linii prostej do Oran, zostawiając je po stronie polskiej. Stamtąd linia biegła na północny wschód w kierunku Dubinek, zostawiając po stronie polskiej Troki, Landwarów, Wilno, Nową Wilejkę.
W wyniku nieprzestrzegania warunków porozumienia przez stronę litewską na południowym odcinku linii, Polska Organizacja Wojskowa wywołała na Suwalszczyźnie powstanie sejneńskie, uwieńczone wyparciem Litwinów za wyznaczoną linię.
Na pewnym odcinku z linią Focha pokryła się linia Curzona, będącą również podstawą dla współczesnej granicy polsko-litewskiej.
Przypisy
Kategoria:Kresy Wschodnie 1918–1922 Kategoria:Stosunki polsko-litewskie (II Rzeczpospolita) Kategoria:1919 na Litwie Kategoria:1919 w Polsce