DCLXVI: To Ride, Shoot Straight and Speak the Truth – czwarty album studyjny szwedzkiego zespołu deathmetalowego Entombed. Wydawnictwo ukazało się 3 marca 1997 roku nakładem wytwórni płytowej Music for Nations. Jest to pierwszy album studyjny zespołu, na którym wystąpił basista Jörgen Sandström oraz ostatni, na którym zagrał oryginalny perkusista Nicke Andersson, który rozstał się z Entombed po to, by poświęcić się zespołowi The Hellacopters.

Pochodząca z albumu kompozycja "To Ride, Shoot Straight and Speak the Truth" znajduje się również na ścieżce dźwiękowej do gry Tony Hawk’s Underground z 2003 roku.

Powstanie Praca nad tym albumem sięga 1994 roku, kiedy instrumentalna część zespołu nagrała sześć utworów: "To Ride", "Shoot Straight and Speak the Truth", "Like This with the Devil", " Just as Sad", " Put Me Out" i "Damn Deal Done". Z wyjątkiem "Just as Sad", " Put Me Out", w których Nicke Andersson i Uffe "Monster" Cederlund dzielili funkcję wokalisty, nagrania te nie zawierały wokali. Podczas tej sesji powstał również utwór bez tytułu, który później otrzymał roboczy tytuł "Mr. Anthropic". Był to jedyny utwór z okresu nagrywania, w który zaangażowany był ówczesny basista Lars Rosenberg. Jednak, gdy opuścił zespół, aby dołączyć do Therion, utwór został zignorowany, a Jörgen Sandström dołączył jako nowy basista.

Podczas próby na początku 1996 roku po raz pierwszy zagrano „Somewhat Peculiar”, „Boats” i „Hollywood Babylon” (cover utworu The Misfits, który później został nagrany jako wersja studyjna na kompilacji Sons of Satan Praise the Lord) z udziałem Petrova. Podczas tej sesji zagrano również „Parasight” i „They”, ale nie zawierały one tekstu i dlatego pozostały bez wokalu. Wiosną 1996 roku zespół w końcu dokonał pierwszych, „prawdziwych” nagrań demo z Petrovem jako wokalistą. W tym celu ponownie nagrano utwory „To Ride”, „Shoot Straight” i „Speak the Truth” oraz „Like This with the Devil”, a instrumentalne ścieżki z 1994 roku wykorzystano na „Just as Sad” i „Put Me Out”, gdzie wokale Anderssona i Cederlunda zastąpiono nowymi partiami Petrova. Ukończone nagrania studyjne wykonano latem 1996 roku w Sunlight Studios, a następnie dokonano różnych miksów. Najpierw Mike Frazer zmiksował utwory „Wreckage” i „Boats ”. Zespół nie był zadowolony z rezultatu, więc Tomas Skogsberg zmiksował album, a ta wersja została rozesłana jako płyta promocyjna do magazynów muzycznych. Ponieważ jednak Nicke Andersson nie był w stu procentach przekonany do brzmienia albumu, a zwłaszcza do partii perkusji, Skogsberg zmiksował płytę po raz drugi. Ta wersja była ostatecznym wydaniem.

Do tego czasu jednak wciąż pozostawała kwestia, która wytwórnia zostanie wykorzystana do wydania. Zespół z rozczarowaniem opuścił Earache Records i podpisał kontrakt z Eastwest, ale ich przedstawiciel ds. A&R nagle opuścił firmę. Dopiero po odkupieniu praw do nowych utworów zespół założył własną wytwórnię Threeman Recordings, która zajęła się kolejnymi wydawnictwami. Później licencję przyznano Music for Nations.

Styl muzyczny Termin Death and roll (pochodzący z komponentów death metal i rock ’n’ roll), używany przez publikacje takie jak Rock Hard Encyclopedia czy platforma internetowa Metal Rules, od dawna ugruntował się jako podstyl i jest bliżej kojarzony z Entombed niż z jakimkolwiek innym zespołem. Stworzony przez zespół styl death and roll” na Wolverine Blues został dopracowany w utworach „To Ride”, „Shoot Straight” i „Speak the Truth ”, jak wyjaśnia strona internetowa metalinjection.net.

Frank Albrecht, pisząc dla magazynu Rock Hard, stwierdził, że To Ride, Shoot Straight and Speak the Truth przywodzi na myśl Wolverine Blues. Death and roll to połączenie death metalu i punku, a także pewne cechy charakterystyczne dla zespołów Motörhead i Kiss. Był tam również eksperyment bluesowy ("Boats"), progresywny ("Wound" ) i „całkowicie szalony” ("Mr. Uffe's Horrorshow"). Stephen Thomas Erlewine, piszący dla serwisu AllMusic opisał muzykę na albumie jako "skandynawski metal".

Perkusista Nicke Andersson, zapytany w magazynie muzycznym Saary Splitter o odejście od czystego death metalu w stronę rocka opartego na riffach, odpowiedział: „Cóż, czasy i gusta zmieniają się z czasem. Poza tym byłoby głupotą grać wciąż nieskazitelny death metal jak cztery czy pięć lat temu. Zespoły takie jak Carcass czy Cathedral są najlepszymi przykładami. […] Już odeszliśmy od naszych korzeni na Wolverine Blues, więc zmiana nie jest aż tak drastyczna”.

Tytuł i okładka DCLXVI w rzymskim systemie liczbowym oznacza liczbę 666. Był to roboczy tytuł dla albumu, ale postanowiono go finalnie zatytułować DCLCVI: To Ride, Shoot Straight and Speak the Truth. Okładka została zaprojektowana przez Guerilla Art i widnieje na niej aztecki bóg śmierci Mictlantecuhtli.

Lista utworów Opracowano na podstawie materiału źródłowego. „To Ride, Shoot Straight and Speak the Truth” – 3:12 „Like This with the Devil” – 2:12 „Lights Out” – 3:35 „Wound” – 2:43 „They” – 4:05 „Somewhat Peculiar” – 3:20 „DCLXVI” – 1:42 „Parasight” – 2:50 „Damn Deal Done” – 3:26 „Put Me Out” – 2:23 „Just as Sad” – 1:51 „Boats” – 3:07 „Uffe's Horrorshow” – 1:18 „Wreckage” – 4:01

Dodatkowa płyta na limitowanej edycji Family Favourites, która zawierała cztery dodatkowe utwory – covery „Kick out the Jams” – 2:49 (MC5) „21st Century Schizoid Man” – 3:19 (King Crimson) „Bursting Out” – 3:43 (Venom) „Under the Sun” – 5:45 (Black Sabbath)

Przyjęcie Martin Popoff, autor serii książek „The Collector’s Guide to Heavy Metal”, zwrócił również uwagę na złożoność leżącą u podstaw typowego „brzmienia Skogsberga”. Przypisał on powstałemu w ten sposób kamieniowi milowemu metalu lat 90. wybuch kreatywności, który doprowadził do zastąpienia „tępego death metalu” „psychodelicznym doomem”. Przyznał albumowi najwyższą ocenę – 10 punktów.

Jason Birchmeier, pisząc biografię zespołu dla serwisu AllMusic, o albumie DCLXVI: To Ride, Shoot Straight and Speak the Truth powiedział: "Materiał jest bliski temu, co oferuje Wolverine Blues, na szczęście bardziej wyrazisty, ale charakteryzuje się mniej przekonującym pisaniem piosenek."

Stephen Thomas Erlewine, również piszący dla serwisu AllMusic, w swojej recenzji napisał: "Pracę gitar można nazwać „brutalną”, podczas gdy pisanie piosenek jest „niedbałe” i „niezdyscyplinowane”. Przyznał albumowi ocenę 2 i pół na 5 gwiazdek.

Album znalazł się na drugim miejscu listy najlepszych albumów roku 1997, przygotowanej przez magazyn Metal Hammer.

Frank Albrecht zakończył swoją recenzję dla Rock Hard stwierdzeniem: "To Ride, Shoot Straight and Speak the Truth to w pełni udany powrót byłych pionierów death metalu”. Jego ocena wynosząca 8 i pół na 10 możliwych punktów było najwyższą oceną w rankingu Rock Hard z marcowego wydania z 1997 roku. Album ostatecznie znalazł się na 8. miejscu.

Twórcy Opracowano na podstawie materiału źródłowego.

Nicke Andersson – perkusja, oprawa graficzna, projekt okładki Lars-Göran Petrov – śpiew, pianino Jörgen Sandström – gitara basowa Ulf Cederlund – gitara, odgłos wiertarki Alex Hellid – gitara, oprawa graficzna, projekt okładki

Peder Criss – harmonijka Tomas Skogsberg – produkcja, inżynieria dźwięku, miksowanie, aranżacje Fred Estby – inżynieria dźwięku Peter In de Betou – mastering Guerilla Art – oprawa graficzna, projekt okładki Neil Rapi – zdjęcia

Przypisy

Linki zewnętrzne Okładka

Kategoria:Albumy Entombed Kategoria:Albumy muzyczne wydane w roku 1997