László Budai [ˈla:slo: 'budɒ.i] (ur. 19 lipca 1928 w Budapeszcie, zm. 2 lipca 1983 tamże) – węgierski piłkarz, pomocnik i członek „złotej jedenastki” reprezentacji Węgier w latach 1950.
Kariera klubowa Podczas swojej kariery Budai zdobył 4 tytuły mistrza Węgier. Pierwsze mistrzostwo przyszło w 1949, gdy grał w Ferenvarosie, pomagali mu wówczas w tym tak świetni piłkarze jak Zoltán Czibor czy Sándor Kocsis. Tego samego roku Węgry stały się krajem demokracji ludowej – socjalistycznym. Najlepsi piłkarze zostali przeniesieni do wojskowego Honvedu. W tym klubie zdobył pozostałe 3 tytuły mistrzowskie oraz pomógł klubowi wygrać Puchar Mitropa.
Kariera reprezentacyjna Laszlo w kadrze rozegrał 39 spotkań, strzelając 10 bramek. Debiut zanotował 2 maja 1949 roku, w meczu wygranym przez Madziarow 6:1 z Austrią w Mistrzostwach Centralnej Europy. Pomógł reprezentacyjnym kolegom w wygraniu igrzysk olimpijskich w 1952, które odbyły się w Helsinkach oraz Mistrzostw Centralnej Europy w 1953. Był częścią Złotej Jedenastki, która nieoczekiwanie poległa w finale mistrzostw świata 1954 w spotkaniu z Niemcami. Laszlo został także powołany na mistrzostwa świata 1958, gdzie rozegrał dwa mecze (wygrany 4:0 z Meksykiem i przegrany 2:1 z Walią).
Bibliografia
Kategoria:Reprezentanci Węgier w piłce nożnej Kategoria:Węgierscy trenerzy piłkarscy Kategoria:Piłkarze Ferencvárosi TC Kategoria:Piłkarze Budapest Honvéd FC Kategoria:Selekcjonerzy reprezentacji Gwinei w piłce nożnej mężczyzn Kategoria:Piłkarze nożni na Letnich Igrzyskach Olimpijskich 1952 Kategoria:Medaliści Letnich Igrzysk Olimpijskich 1952 Kategoria:Uczestnicy Mistrzostw Świata w Piłce Nożnej 1954 Kategoria:Uczestnicy Mistrzostw Świata w Piłce Nożnej 1958 Kategoria:Urodzeni w 1928 Kategoria:Węgierscy medaliści olimpijscy Kategoria:Zmarli w 1983 Kategoria:Ludzie urodzeni w Budapeszcie