Poniższa lista przedstawia języki urzędowe obowiązującego w poszczególnych państwach świata w podziale na kontynenty.

Europa Albania – albański Armenia – ormiański Andora – kataloński Austria – niemiecki, lokalnie dopuszczony chorwacki, słoweński lub węgierski Belgia – francuski, niderlandzki, niemiecki Białoruś – białoruski, rosyjski Bośnia i Hercegowina – brak, de facto bośniacki, chorwacki, serbski (trzy odmiany standardowe języka serbsko-chorwackiego) Bułgaria – bułgarski Chorwacja – chorwacki (jedna z odmian standardowych języka serbsko-chorwackiego), w skali okręgu dodatkowo włoski Cypr – grecki, turecki Czarnogóra – czarnogórski (jedna z odmian standardowych języka serbsko-chorwackiego) Czechy – czeski Dania – duński Grenlandia – grenlandzki Wyspy Owcze – duński, farerski Estonia – estoński Finlandia – fiński, szwedzki Francja – francuski Grecja – grecki Gruzja – gruziński Hiszpania – w skali kraju kastylijski, w skali regionu dodatkowo galicyjski, kataloński, baskijski, w skali gminy dodatkowo aranés Holandia – niderlandzki, w skali prowincji dodatkowo fryzyjski; na Antylach Holenderskich także papiamento Irlandia – irlandzki, angielski Islandia – islandzki Kosowo – serbski, albański Liechtenstein – niemiecki Litwa – litewski Luksemburg – francuski, niemiecki, luksemburski Łotwa – łotewski Macedonia Północna – macedoński Malta – maltański, angielski Mołdawia – rumuński Naddniestrze – mołdawski, rosyjski, ukraiński Monako – monegaski, francuski Niemcy – niemiecki Norwegia – norweski, lokalnie języki lapońskie Polska – polski; w niektórych gminach dodatkowo stosowane są języki pomocnicze: białoruski, kaszubski, litewski i niemiecki (zob. gminy w Polsce z językiem pomocniczym) Portugalia – portugalski Rosja – rosyjski, lokalnie także: abazyjski, adygejski, ałtajski, baszkirski, buriacki, chakaski, chantyjski, czeczeński, czukocki, czuwaski, dołgański, ewenkijski, inguski, jakucki, jidisz, kabardyjski, kałmucki, karaczajo-bałkarski, komi, komi-permiacki, koriacki, mansyjski, maryjski, mordwiński-erzja, mordwiński-moksza, nieniecki, nogajski, osetyjski, tatarski, tuwiński, udmurcki Rumunia – rumuński San Marino – włoski Serbia – serbski (jedna z odmian standardowych języka serbsko-chorwackiego) Wojwodina – serbski, chorwacki, rumuński, rusiński, słowacki, węgierski Słowacja – słowacki Słowenia – słoweński, lokalnie także węgierski i włoski Szwajcaria – niemiecki, francuski, włoski, romansz (retoromański) Szwecja – szwedzki Ukraina – ukraiński Watykan – łacina, włoski Węgry – węgierski Wielka Brytania – brak, de facto angielski Walia – angielski, walijski Szkocja – angielski, szkocki gaelicki Guernsey – angielski, francuski, normandzki Guernsey Jersey – angielski, francuski, normandzki Jersey Wyspa Man – angielski, manx Włochy – włoski, lokalnie także francuski i niemiecki

Azja Afganistan – paszto, perski (dari) Arabia Saudyjska – arabski Azerbejdżan – azerski Bahrajn – arabski Bangladesz – bengalski Bhutan – dzongkha (odmiana tybetańskiego) Brunei – malajski Chiny kontynentalne – chiński mandaryński, lokalnie język kantoński i języki mniejszości narodowych Cypr – grecki, turecki Filipiny – filipiński (tagalog), angielski Indie – hindi, pomocniczy angielski oraz 21 języków urzędowych poszczególnych stanów (zobacz więcej: Języki urzędowe Indii) Indonezja – indonezyjski Irak – arabski Iran – perski (farsi) Izrael – hebrajski Japonia – japoński (w Japonii nie istnieje prawo definiujące japoński jako język urzędowy Japonii). Jemen – arabski Jordania – arabski Kambodża – khmerski Katar – arabski Kazachstan – kazachski, rosyjski Kirgistan – kirgiski Korea Południowa – koreański Korea Północna – koreański Kuwejt – arabski Laos – laotański Liban – arabski Malediwy – malediwski Malezja – malajski, pomocniczy angielski Mjanma – birmański Mongolia – mongolski (chałchaski) Nepal – nepalski Oman – arabski Pakistan – urdu, angielski Rosja – rosyjski Singapur – chiński mandaryński, malajski, tamilski, angielski Sri Lanka – syngaleski, tamilski Syria – arabski Tadżykistan – tadżycki Tajlandia – tajski Republika Chińska (Tajwan) – chiński mandaryński Timor Wschodni – tetum, portugalski Turcja – turecki Turkmenistan – turkmeński Uzbekistan – uzbecki Wietnam – wietnamski Zjednoczone Emiraty Arabskie – arabski

Afryka Algieria – arabski Angola – portugalski Benin – francuski Botswana – tswana, angielski Burkina Faso – francuski Burundi – francuski, kirundi Czad – arabski, francuski Demokratyczna Republika Konga – francuski Dżibuti – arabski, francuski Egipt – arabski Erytrea – arabski, tigrinia Etiopia – amharski, oromo Gabon – francuski Gambia – angielski Ghana – angielski Gwinea Równikowa – hiszpański Gwinea – francuski i osiem języków narodowych Gwinea Bissau – portugalski Kamerun – francuski, angielski Kenia – suahili, angielski Komory – francuski, komorski, arabski Kongo – francuski Lesotho – angielski, sotho Liberia – angielski Libia – arabski Madagaskar – malgaski, francuski Malawi – angielski, niandża Mali – francuski Maroko – arabski Mauretania – arabski Mauritius – angielski, francuski Mozambik – portugalski Namibia – angielski, o statusie języków regionalnych także niemiecki oraz afrikaans (niderlandzki) Niger – francuski Nigeria – angielski Południowa Afryka – afrikaans, angielski, xhosa, ndebele, pedi, soto, suazi, tsonga, tswana, venda, zulu Republika Środkowoafrykańska – francuski Republika Zielonego Przylądka – portugalski Rwanda – francuski, kinya-ruanda, angielski Senegal – francuski Seszele – seszelski, angielski, francuski Sierra Leone – angielski Somalia – somalijski, w użyciu także włoski i angielski Somaliland – somalijski, arabski, angielski Suazi – suazi (siswati), angielski Sudan – arabski, angielski Sudan Południowy – angielski Tanzania – suahili, angielski Togo – francuski, kabije, ewe Tunezja – arabski Uganda – angielski, luganda Wybrzeże Kości Słoniowej – francuski Wyspy Świętego Tomasza i Książęca – portugalski Zambia – angielski Zimbabwe – angielski

Ameryka Antigua i Barbuda – angielski Argentyna – hiszpański Bahamy – angielski Barbados – angielski, częściowo francuski Belize – angielski Boliwia – hiszpański, ajmara, araona, baure, bésiro, canichana, cavineño, cayubaba, chácobo, chimán, ese ejja, guarani, guarasu’we, guarayu, itonama, keczua, leco, machajuyai-kallawaya, machineri, maropa, mojeño-trinitario, mojeño-ignaciano, moré, mosetén, movima, pacawara, puquina, sirionó, tacana, tapiete, toromona, uru-chipaya, weenhayek, yaminawa, yuki, yuracaré, zamuco Brazylia – portugalski Chile – hiszpański Dominika – angielski Dominikana – hiszpański Ekwador – hiszpański Grenada – angielski Gujana – angielski Gwatemala – hiszpański Haiti – francuski, haitański Honduras – hiszpański Jamajka – angielski Kanada – angielski, francuski Kolumbia – hiszpański Kostaryka – hiszpański Kuba – hiszpański Meksyk – oficjalnie brak, de facto hiszpański (lokalnie także języki indiańskie) Nikaragua – hiszpański Panama – hiszpański Paragwaj – hiszpański, guarani Peru – hiszpański, keczua Saint Lucia – angielski, kreolski Saint Kitts i Nevis – angielski Saint Vincent i Grenadyny – angielski Salwador – hiszpański Stany Zjednoczone – oficjalnie brak (na szczeblu federalnym, w praktyce powszechnie używany angielski; w 27 stanach językiem urzędowym jest angielski, w stanach południowych na równi z angielskim używany jest hiszpański, w Luizjanie francuski, a na Hawajach hawajski) Surinam – niderlandzki (holenderski) Trynidad i Tobago – angielski Urugwaj – hiszpański Wenezuela – hiszpański

Australia i Oceania Australia – angielski Fidżi – angielski, fidżyjski, hindi fidżyjskie Kiribati – angielski, kiribati Mikronezja – angielski Nauru – nauru, angielski Nowa Zelandia – angielski, maoryski, nowozelandzki język migowy Palau – angielski, palau, japoński (w stanie Angaur) Papua-Nowa Gwinea – angielski, tok pisin, hiri motu Samoa – samoański, angielski Tonga – tonga, angielski Tuvalu – angielski, tuvalu Vanuatu – bislama, francuski, angielski Wyspy Marshalla – angielski, marszalski Wyspy Salomona – angielski

Zobacz też zasięg obowiązywania poszczególnych języków urzędowych

Przypisy

Linki zewnętrzne Oficjalnie zatwierdzone polskie nazwy języków urzędowych zawiera Urzędowy wykaz nazw państw i terytoriów niesamodzielnych opracowany przez Komisję Standaryzacji Nazw Geograficznych poza Granicami Rzeczypospolitej Polskiej

Urzędowe państw świata Języki Kategoria:Listy związane z językoznawstwem Kategoria:Państwa świata Kategoria:Polityka językowa