Emilian Deryng (ur. 26 lutego 1819 w Warszawie, zm. 4 grudnia 1895 we Lwowie) – artysta dramatyczny i powieściopisarz, pedagog sceniczny.

Życiorys Jego ojcem był nauczyciel, Jan Deryng, matką Teresa z domu Putz. Naukę zawodu aktorskiego pobierał w warszawskiej Szkole Dramatycznej u Bonawentury Kudlicza w roku 1838. Karierę rozpoczął od teatrów prowincjonalnych, a od września 1844 przyjęto go do teatrów w Warszawie. W 1845 wziął półroczny urlop i wyjechał celem poznania scen zagranicznych, a od początku 1846 całkowicie rozstał się z Warszawą, wyprowadziwszy się do Wilna, gdzie zdobył sobie uznanie i gdzie występował z powodzeniem aż do zamknięcia w 1864 przez władze rosyjskie teatru polskiego. W następnych latach grał w teatrach lwowskich, a następnie znów trafił do Warszawy. Tam w latach 1876–1878 był (po Władysławie Bogusławskim) reżyserem sceny warszawskiej dając przez trzynaście miesięcy swej pracy 25 premier. Zdymisjonowany został 13 czerwca 1879 za zbytnią uległość wobec podległych mu pracowników teatrukrytycznie jego działalność na tym stanowisku ocenił m.in. Józef Kotarbiński pisząc o jego zaletach pedagogicznych, ale niedostatkach jako organizatora pracy; bezpośrednią przyczyną dymisji Derynga była obietnica podwyżki gaż złożona chórzystom bez porozumienia z dyrekcją, co po tym, jak okazała się być bez pokrycia wywołało strajk niezadowolonych pracowników.

W 1879 założył przy ulicy Danielewiczowskiej w Warszawie (w gmachu Granzowa, dawnej bóżnicy) prywatną szkołę dramatyczną, z której wyszli m.in. aktorzy tacy, jak: Maria Wisnowska, Klementyna Czosnowska, Antoni Siemaszko, Mieczysław Frenkiel, Edmund Rygier, Józef Chmieliński.

Później Deryng znów trafił na prowincję, wędrując po Polsce z własną trupą teatralnąO działalności aktorskiej Derynga w Galicji zob: Edward Webersfeld, Teatr Prowincjonalny w Galicji. 1850–1908, „Scena i Sztuka” (cykl) 1908–1909, a także organizując imprezy i widowiska. Zapomniany, zmarł w niedostatku we Lwowie.

Emilian Deryng był ojcem aktorki Marii Walewskiej z domu Deryng.

Pochowany na cmentarzu Łyczakowskim.

Twórczość "Córka żołnierza" (powieść w 2 tomach, Wilno, 1845) "Bracia Morawczycy" (dramat, 1849) "Hrabia i listy" (komedia, 1849) "Szatan ziemi i anioł" (powieść w 3 tomach, Wilno, 1851u Orgelbranda rok 1851, w Polskim Słowniku Biograficznym – 1874) "Pojata córka Lizdejki", (dramat, 1854) "Bogumił Duda" (dramat, 1856) "Duch Hamleta" (komedia dla młodzieży, 1873) "Z życia artysty" (mała forma dramatyczna, 1877) "Na złość światu" (komedioopera, 1882) "Krasomówstwo, deklamacja i scenika polska" (poradnik dla teatrów amatorskich, Kraków, 1885) i in.

Przypisy

Linki zewnętrzne Utwory Emiliana Derynga w bibliotece Polona

Kategoria:Ludzie urodzeni w Warszawie (Królestwo Kongresowe) Kategoria:Urodzeni w 1819 Kategoria:Aktorzy i aktorki prowincjonalne w Galicji Kategoria:Na podstawie encyklopedii Orgelbranda Kategoria:Pochowani na Cmentarzu Łyczakowskim we Lwowie Kategoria:Polscy aktorzy teatralni Kategoria:Polscy dramaturdzy XIX wieku Kategoria:Polscy pisarze pozytywizmu Kategoria:Polscy prozaicy XIX wieku Kategoria:Zmarli w 1895