– główny węzeł kolejowy JR東日本 JR Higashi Nihon i JR東海 JR Tōkai położony w południowej części Tokio. Stanowi punkt przesiadkowy między ekspresowymi pociągami sieci Shinkansen, liniami miejskimi i aglomeracyjnymi JR, w tym kolei prywatnej　京浜急行 Keihin Kyūkō　(w skrócie 京急 Keikyū), która łączy centrum Tokio z: Kawasaki, Jokohamą, Yokosuką i innymi miejscowościami na półwyspie Miura oraz zapewnia dojazd do lotniska Haneda.

Położenie: 東京都 Tōkyō-to, 港区 Minato-ku

Układ przestrzenny thumb|250px|left|Kompleks biurowy na wschód od dworca (dworzec to trzeci budynek po lewej) thumb|250px|left|Stacja Shinagawa (1897) thumb|left|250px|Wejście na perony ekspresów dalekobieżnych Shinkansen thumb|left|250px|Dworzec od zewnątrz

Dworzec JR ma układ przelotowy, tory znajdują się na poziomie terenu, ponad nimi zbudowano ogólnodostępną galerię, stanowiącą szerokie strukturalne połączenie obu części miasta rozdzielonych koleją. Z galerii tej prowadzą wejścia (przez bramki biletowe) do strefy płatnej dworca, którą tworzy zespół usługowy nadbudowany nad zachodnimi peronami JR oraz dwie kładki równoległe do galerii. Układ peronów (od wschodu): 2 perony wyspowe (4 krawędzie peronowe) dla pociągów Shinkansen; 7 peronów wyspowych (14 krawędzi peronowych) dla pociągów wąskotorowych. Dworzec kolei Keihin Kyūkō znajduje się bezpośrednio na zachód od kompleksu JR. Perony znajdują się na poziomie +1 (dwa tory przelotowe, jeden tor ślepy).

Integracja z transportem lokalnym Rolę transportu lokalnego spełniają niektóre linie JR: Yamanote-sen i Keihin-Tōhoku-sen oraz kolej prywatna Keikyū, która jest podłączona do linii metra 都営浅草 Toei-Asakusa. Na dworcu Keikyū, oprócz pociągów własnych, zatrzymują się także pociągi metra oraz wszystkich kolei współpracujących z linią Asakusa. Mimo to, w porównaniu z innymi dworcami tokijskimi, Shinagawa jest stosunkowo słabo powiązana z siecią kolei miejskich. Wynika to z faktu stosunkowo późnego nadania dworcowi charakteru stacji kolei dalekobieżnych.

Rys historyczny Dworzec Shinagawa jest najnowszym dużym dworcem dalekobieżnym na terenie Tokio. W pierwotnej formie powstał już w 1872 r. na trasie pierwszej linii kolejowej w Japonii, łączącej dzielnicę Shimbashi w Tokio z Jokohamą (wówczas stacja Sakuragichō). W 1885, po ukończeniu linii obwodowej Yamanote na dworzec zaczęły wjeżdżać pociągi prywatnej 日本鉄道 Nippon Tetsudō, łączącej dworzec Ueno z północą kraju. W 1914 r. ruch podmiejski na linii Tōkaidō zelektryfikowano. Kolej Tōkaidō Shinkansen, otwarta w 1964, nie miała przystanku w Shinagawa. Otwarto go dopiero po przebudowie trasy w 2003 r., kiedy ukończono też przebudowę dworca. Położona na wschód od peronów grupa torów stacji towarowej została rozebrana w końcu XX wieku. Teren został przeznaczony pod zabudowę wysoką.

W 1933 kolej dojazdowa 京浜電気鉄道 Keihin Denki Tetsudō, poprzedniczka Keikyū, urządziła stację końcową na obecnym miejscu. W 1968 stację przebudowano na przelotową i podłączono do linii metra Asakusa.

Charakterystyka ruchu Średnio w ciągu dnia kompleks dworców obsługuje ok. 880 tys. osób, z czego Keikyū ok. 240 tys.

W godzinie szczytu (8:00 – 8:59) dworzec odprawia: z kompleksu JR – 143 pociągi wąskotorowe i 22 normalnotorowe; podział według linii: 東海道新幹線 Tōkaidō Shinkansen – 22 pociągi; JR東海道本線 JR Tōkaidō-Honsen – 26 pociągów; JR山手･京浜東北線 JR Yamanote-sen i JR Keihin-Tōhoku-sen – 100 pociągów; JR横須賀線 JR Yokosuka-sen – 17 pociągów; z kompleksu Keihin Kyūkō – 32 pociągi.

Zobacz też dworzec kolejowy Tokio koleje japońskie koleje aglomeracyjne w Tokio inne dworce w Tokio: dworzec Shinjuku dworzec Tōkyō dworzec Ueno

Linki zewnętrzne na witrynie Mapion 品川駅　Shinagawa-eki na witrynie JR Higashi Nihon na witrynie Keikyu web – "photostory", 'Japan Railway & Transport Review', East Japan Railway Cultural Foundation, Tōkyō, 2004

Shinagawa Kategoria:Obiekty budowlane w Minato (Tokio) Kategoria:Transport kolejowy w Minato (Tokio)