Neoproterozoik (ang. Neoproterozoic)
w sensie geochronologicznym: ostatnia era proterozoiku, trwająca 458 milionów lat (od 1000 do 542,0 mln lat temu). Neoproterozoik jest młodszy od mezoproterozoiku a starszy od paleozoiku. Dzieli się na trzy okresy: ton, kriogen i ediakar.
w sensie chronostratygraficznym: najwyższy eratem proterozoiku, dzielący się na trzy systemy: ton, kriogen i ediakar.
W erze tej powstały złoża ropy naftowej w dystrykcie Athabaska, w Kanadzie, a także sól kamienna w Afryce Zachodniej i Australii.
Ważniejsze wydarzenia Era Okres (mln lat temu) Geologia Biologia Neoproterozoik ediakar(635–541) Ok. 600 milionów lat temu tworzy się superkontynent Pannocja, który rozpada się 60 milionów lat później. Powstają paleozoiczne oceany Japetus i Prototetyda. Fauna ediakarańska dominuje w morzach. kriogen(720–635) Największe zlodowacenia w historii – być może nawet obejmujące całą planetę. Superkontynent Rodinia rozpada się całkowicie, powstaje ocean Panthalassa. Najstarsze skamieniałości gąbek. ton(1000–720) Początek rozpadu superkontynentu Rodinii. Pierwsza radiacja akritarchów.
Przypisy
Linki zewnętrzne
Aktualna tabela stratygraficzna na stronie International Comission on Stratigraphy
Kategoria:Proterozoik