Konklawe 2 sierpnia – 21 września 1676 – konklawe, które po śmierci Klemensa X wybrało na jego następcę błogosławionego Innocentego XI.
Śmierć Klemensa X thumb|left|120px|Papież Klemens X Papież Klemens X zmarł 22 lipca 1676 roku w wieku 86 lat. Główną troską jego pontyfikatu było powstrzymywanie tureckiej agresji w Europie, w tym celu udzielał znacznego wsparcia Polsce. W polityce wewnętrznej papież nie mianował żadnego ze swoich krewnych kardynałem, adoptował jednak jako bratanka spowinowaconego z rodem Altieri kardynała Paluzzo Paluzzi degli Albertoni, nadał mu swoje nazwisko i obdarzył go godnością kardynała-nepota. Nadużywał on hojności papieża do zgromadzenia ogromnego majątku i budowania swoich wpływów. W polityce zagranicznej papież i kardynał Altieri popadli w silny konflikt z królem Francji Ludwikiem XIV z powodu ingerencji króla w nominacje na stanowiska kościelne we Francji. Konflikt ten zaostrzył się wskutek odmowy ze strony papieża uwzględnienia postulatów króla przy kolejnych nominacjach kardynalskich oraz ograniczenia przywilejów ambasadora Francji w Rzymie.
Lista uczestników W chwili śmierci Klemensa X Kolegium Kardynałów liczyło 67 członków, z czego dwóch zmarło w okresie sediswakancji, a dwóch innych nie przybyło do Rzymu. W konklawe wzięło więc udział 63 kardynałówRitzler, s. 10; The Cardinals of the Holy Roman Church.:
Francesco Barberini (nominacja 2 października 1623) – kardynał biskup Ostia e Velletri; komendatariusz kościoła prezbiterialnego S. Lorenzo in Damaso; dziekan Świętego Kolegium Kardynałów; wicekanclerz Świętego Kościoła Rzymskiego; sekretarz Świętej Kongregacji Rzymskiej i Powszechnej Inkwizycji; prefekt Fabryki Świętego Piotra; prefekt Świętej Kongregacji Konsystorialnej Ulderico Carpegna (28 listopada 1633) – kardynał biskup Porto e Santa Rufina; subdziekan Świętego Kolegium Kardynałów; prefekt Świętej Kongregacji ds. Stanu Zakonnego; prefekt Świętej Kongregacji ds. Obrzędów Giulio Gabrielli (16 grudnia 1641) – kardynał biskup Sabiny; generalny gubernator Fermo; legat apostolski w Romanii Cesare Facchinetti (13 lipca 1643) – kardynał biskup Palestriny; biskup Spoleto Girolamo Grimaldi-Cavalleroni (13 lipca 1643) – kardynał biskup Albano; arcybiskup Aix-en-Provence Carlo Rossetti (13 lipca 1643) – kardynał prezbiter S. Lorenzo in Lucina; protoprezbiter Świętego Kolegium Kardynałów; arcybiskup Faenzy Niccolò Albergati-Ludovisi (6 marca 1645) – kardynał prezbiter S. Maria in Trastevere; penitencjariusz większy Alderano Cibo (6 marca 1645) – kardynał prezbiter S. Prassede Benedetto Odescalchi (6 marca 1645) – kardynał prezbiter S. Onofrio Lorenzo Raggi (7 października 1647) – kardynał prezbiter Ss. Quirico e Giulitta Jean-François-Paul de Gondi de Retz (19 lutego 1652) – kardynał prezbiter S. Maria sopra Minerva Luigi Omodei (19 lutego 1652) – kardynał prezbiter S. Alessio Pietro Vito Ottoboni (19 lutego 1652) – kardynał prezbiter S. Marco; komendatariusz opactwa terytorialnego Vangadizza Francesco Albizzi (2 marca 1654) – kardynał prezbiter Ss. IV Coronati Carlo Pio di Savoia (2 marca 1654) – kardynał prezbiter S. Crisogono; protektor Austrii Flavio Chigi (9 kwietnia 1657) – kardynał prezbiter S. Maria del Popolo; prefekt Trybunału Apostolskiej Sygnatury Sprawiedliwości; bibliotekarz Świętego Kościoła Rzymskiego; archiprezbiter bazyliki laterańskiej; prefekt Świętej Kongregacji ds. Granic Państwa Kościelnego Girolamo Buonvisi (9 kwietnia 1657) – kardynał prezbiter S. Girolamo degli Schiavoni; arcybiskup Lukki Antonio Bichi (9 kwietnia 1657) – kardynał prezbiter S. Maria degli Angeli; biskup Osimo Giacomo Franzoni (29 kwietnia 1658) – kardynał prezbiter S. Maria in Aracoeli; biskup Camerino Pietro Vidoni (5 kwietnia 1660) – kardynał prezbiter S. Pancrazio Gregorio Barbarigo (5 kwietnia 1660) – kardynał prezbiter S. Tommaso in Parione; biskup Padwy Girolamo Boncompagni (14 stycznia 1664) – kardynał prezbiter Ss. Pietro e Marcellino; arcybiskup Bolonii Celio Piccolomini (14 stycznia 1664) – kardynał prezbiter S. Pietro in Montorio; arcybiskup Sieny Carlo Carafa della Spina (14 stycznia 1664) – kardynał prezbiter S. Maria in Via; kamerling Świętego Kolegium Kardynałów Alfonso Litta (14 stycznia 1664) – kardynał prezbiter S. Croce in Gerusalemme; arcybiskup Mediolanu Neri Corsini (14 stycznia 1664) – kardynał prezbiter Ss. Nereo ed Achilleo; arcybiskup Arezzo Giacomo Filippo Nini (14 stycznia 1664) – kardynał prezbiter S. Maria della Pace Paluzzo Paluzzi Altieri degli Albertoni (14 stycznia 1664) – kardynał prezbiter Ss. XII Apostoli; superintendent generalny Stolicy Apostolskiej; prefekt Świętej Konsulty; kamerling Świętego Kościoła Rzymskiego; prefekt Świętej Kongregacji Rozkrzewiania Wiary; prefekt Świętej Kongregacji Indeksu; prefekt Świętej Kongregacji ds. Wód, Bagien Pontyjskich i Doliny Chiana; prefekt Sygnatury ds. Brewe Apostolskich; komendatariusz opactwa terytorialnego Tre Fontane; legat apostolski w Awinionie i Urbino; gubernator Tivoli Giannicolò Conti (14 stycznia 1664) – kardynał prezbiter S. Maria in Transpontina; biskup Ankony Giulio Spinola (15 lutego 1666) – kardynał prezbiter S. Martino ai Monti; biskup Nepi e Sutri Innico Caracciolo (15 lutego 1666) – kardynał prezbiter S. Clemente; arcybiskup Neapolu Giovanni Delfino (7 marca 1667) – kardynał prezbiter Ss. Vito e Modesto; patriarcha Akwilei Giacomo Rospigliosi (12 grudnia 1667) – kardynał prezbiter Ss. Giovanni e Paolo; prefekt Trybunału Apostolskiej Sygnatury Łaski; archiprezbiter bazyliki liberiańskiej; komendatariusz opactwa terytorialnego Nonantola Emmanuel Théodose de la Tour d’Auvergne de Bouillon (5 sierpnia 1669) – kardynał prezbiter S. Lorenzo in Panisperna Luis Manuel Fernández de Portocarrero (5 sierpnia 1669) – kardynał prezbiter S. Sabina Carlo Cerri (29 listopada 1669) – kardynał prezbiter S. Adriano; biskup Ferrary Lazzaro Pallavicino (29 listopada 1669) – kardynał prezbiter S. Maria in Aquiro Gaspare Carpegna (22 grudnia 1670) – kardynał prezbiter S. Silvestro in Capite; wikariusz generalny diecezji rzymskiej; prodatariusz Jego Świątobliwości; prefekt Świętej Kongregacji ds. Biskupów i Zakonników; prefekt Świętej Kongregacji ds. Kościelnych Immunitetów; prefekt Świętej Kongregacji ds. Reformy Statutów Kleru Rzymskiego Bernard Gustaw z Badenii-Durlach OSB (24 sierpnia 1671) – kardynał prezbiter bez tytułu; książę-opat Kempten César d’Estrées (24 sierpnia 1671) – kardynał prezbiter SS. Trinita al Monte Pincio; biskup Laon; protektor Francji Pierre de Bonzi (22 lutego 1672) – kardynał prezbiter bez tytułu; arcybiskup Narbonne Johann Eberhard Nidhard SJ (22 lutego 1672) – kardynał prezbiter S. Bartolomeo all’Isola; ambasador nadzwyczajny Hiszpanii wobec Stolicy Apostolskiej Camillo Massimi (22 grudnia 1670) – kardynał prezbiter S. Eusebio; prefekt Świętej Kongregacji ds. Odpustów i Świętych Relikwii Vincenzo Maria Orsini OP (22 lutego 1672) – kardynał prezbiter S. Sisto; arcybiskup Manfredonii Francesco Nerli (12 czerwca 1673) – kardynał prezbiter S. Matteo in Via Merulana; sekretarz stanu Stolicy Apostolskiej; arcybiskup Florencji Girolamo Gastaldi (12 czerwca 1673) – kardynał prezbiter S. Pudenziana Federico Baldeschi Colonna (12 czerwca 1673) – kardynał prezbiter S. Marcello; prefekt Świętej Kongregacji ds. Soboru Trydenckiego Galeazzo Marescotti (27 maja 1675) – kardynał prezbiter S. Bernardo alla Terme; legat apostolski w Ferrarze Alessandro Crescenzi CRS (27 maja 1675) – kardynał prezbiter S. Prisca; patriarcha Recanati e Loreto Bernardino Rocci (27 maja 1675) – kardynał prezbiter S. Stefano al Monte Celio; arcybiskup Orvieto Fabrizio Spada (27 maja 1675) – kardynał prezbiter S. Callisto Mario Alberizzi (27 maja 1675) – kardynał prezbiter S. Giovanni a Porta Latina; arcybiskup Tivoli Philip Thomas Howard OP (27 maja 1675) – kardynał prezbiter S. Cecilia Francesco Maidalchini (7 października 1647) – kardynał diakon S. Maria in Via Lata; protodiakon Świętego Kolegium Kardynałów Carlo Barberini (23 czerwca 1653) – kardynał diakon S. Maria in Cosmedin; archiprezbiter bazyliki watykańskiej; komendatariusz opactw terytorialnych Farfa i Subiaco; protektor Sabaudii; prefekt Rzymu Decio Azzolini (2 marca 1654) – kardynał diakon S. Eustachio Paolo Savelli (14 stycznia 1664) – kardynał diakon S. Nicola in Carcere Tulliano Sigismondo Chigi OSIoHieros (12 grudnia 1667) – kardynał diakon S. Giorgio in Velabro; wielki przeor zakonu joannitów w Rzymie Nicolò Acciaioli (29 listopada 1669) – kardynał diakon Ss. Cosma e Damiano Buonaccorso Buonaccorsi (29 listopada 1669) – kardynał diakon S. Maria della Scala; legat apostolski w Bolonii Felice Rospigliosi (16 stycznia 1673) – kardynał diakon S. Angelo in Pescheria Girolamo Casanate (12 czerwca 1673) – kardynał diakon S. Cesareo in Palatio Pietro Basadonna (12 czerwca 1673) – kardynał diakon S. Maria in Domnica
Pięćdziesięciu pięciu elektorów było Włochami, czterech Francuzami (Retz, Bouillon, d’Estrées i Bonzi), dwóch Niemcami(von Baden-Durlach i Nidhard) jeden Hiszpanem (Portocarrero) a jeden Anglikiem (Howard). Sześciu otrzymało kapelusz kardynalski jeszcze od Urbana VIII (1623–1644), dwunastu od Innocentego X (1644–1655), osiemnastu od Aleksandra VII (1655–1667), ośmiu od Klemensa IX (1667–1669), a dziewiętnastu – od Klemensa X (1670–1676).
Nieobecni Czterech kardynałów nie uczestniczyło w konklawe. Dwóch z nich (Hiszpan Pascual de Aragon i Niemiec von Hessen) nie przybyło do Rzymu, natomiast dwaj inni (Włosi Orsini i Bonelli) byli wprawdzie w Rzymie, ale z powodu choroby nie wzięli udziału w konklawe i zmarli jeszcze przed wyborem nowego papieża: †Virginio Orsini OSIoHieros (16 grudnia 1641) – kardynał biskup Frascati; protektor Francji, Polski i Portugalii (zmarł 21 sierpnia 1676) Pascual de Aragón-Córdoba-Cardona y Fernández de Córdoba (5 kwietnia 1660) – kardynał prezbiter S. Balbina; arcybiskup Toledo i prymas Hiszpanii †Carlo Bonelli (14 stycznia 1664) – kardynał prezbiter S. Anastasia (zmarł 27 sierpnia 1676) Friedrich von Hessen OSIoHieros (19 lutego 1652) – kardynał diakon S. Agata in Suburra; biskup Wrocławia; protektor Hiszpanii i Rzeszy Niemieckiej
Pascual de Aragon został mianowany przez Aleksandra VII, Carlo Bonelli i Friedrich von Hessen przez Innocentego X, a Virginio Orsini przez Urbana VIII.
Frakcje i kandydaci thumb|160px|Kardynał Altieri thumb|160px|Kard. Giacomo Rospigliosi Wyróżniano siedem frakcji w Świętym KolegiumZob. Sede Vacante 1676; oraz Pastor, s. 1-3.: Stronnictwo francuskie – sześciu przedstawicieli króla Francji: D’Estrees (lider), Retz, Bouillon, Bonsi, Maidalchini, Grimaldi Stronnictwo hiszpańskie – sześciu stronników Hiszpanii i cesarza: Nidhard (lider), Portocarrero, Baden-Durlach, Pio di Savoia, Raggi i Savelli Barberinianie – partia kardynała Francesco Barberini grupująca nielicznych żyjących jeszcze nominatów jego wuja Urbana VIII (Ulderico Carpegna, Facchinetti, Gabrielli i Rosetti) oraz jego własnego bratanka Carlo Barberiniego, którego mianował Innocenty X „Lotny szwadron” – trzyosobowa grupa kardynałów mianowanych przez Innocentego X i powiązanych z królową Krystyną. Głosili niezależność konklawe od nacisków świeckich mocarstw. Tworzyli ją Azzolini (lider), Omodei i Ottoboni Chigianie – partia kardynała Flavio Chigi, grupująca większość nominatów jego wuja Aleksandra VII (Buonvisi, Bichi, Franzoni, Vidoni, Barbarigo, Boncompagni, Litta, Corsini, Piccolomini, Carafa, Conti, Nini, Spinola, Caracciolo i Delfino); należał do niej także Sigismondo Chigi, kuzyn Flavio mianowany przez Klemensa IX Rospigliosianie – partia kardynała Giacomo Rospigliosi grupująca większość nominatów jego wuja Klemensa IX (Cerri, Pallavicino, Acciaioli i Bonaccorsi) oraz Felice Rospigliosi, krewnego Giacomo mianowanego przez Klemensa X