mały|Ikona Chrystusa Króla mały|Giotto, Mojżesz mały|Budda Księgi proroków – poemat metafizyczno-egzystencjalny Antoniego Langego z 1895.
Utwór składa się z sześciu kolejnych pieśni: Jedność, czyli Księga Mojżesza, Wielość, czyli Księga Brahmy, Walka, czyli Księga Zaratustry, Miłość, czyli Księga Jezusa, Konieczność, czyli Księga Mahometa, Wyzwolenie, czyli Księga Buddy.
Treść Poemat podejmuje próbę odpowiedzi na główne problemy i sens ludzkiej egzystencji w odniesieniu do religii takich jak: judaizm, zaratustranizm, braminizm, buddyzm, islam czy chrześcijaństwo. Odznacza się przy tym erudycją, bogactwem języka (terminologia rodem z pism sanskrytu, egzotyczne sformułowania) i sprawnym warsztatem autora; Lange w każdym poemacie adekwatnie do treści zmienia styl oraz sposób obrazowania.
Forma Utwory są napisane w formie sestyny lirycznej, układu stroficznego znanego w Polsce od XVII wieku. Wersy są jedenastozgłoskowe. Każdy z utworów składa się z siedmiu strof, sześciu sześciowersowych i jednej trójwersowej. We wszystkich zwrotkach sześciowersowych tych samych sześć słów powtarza się na końcu wersów, a w strofie trójwersowej występują one w średniówce i klauzuli.
Sestyna liryczna wywodzi się z literatury prowansalskiej. Za jej twórcę uchodzi trubadur Arnaut Daniel. Sestyny pisali między innymi Francesco Petrarca, Jaroslav Vrchlický i Algernon Charles Swinburne. Użycie przez Langego sestyny jest wyrazem jego parnasistowskich dążeń. Poeta ten wykorzystywał wiele tradycyjnych form stroficznych, między innymi sonet, rondo i balladę francuską.
Przypisy
Linki zewnętrzne
Księgi proroków są częścią Poezye. Cz. 1 Antoniego Lange, dostępnej w serwisie Polona
Kategoria:Polskie utwory poetyckie Kategoria:Twórczość Antoniego Langego Kategoria:Utwory literackie z 1895 Kategoria:Utwory literackie napisane jedenastozgłoskowcem