Gabriel Miró Ferrer (ur. 28 lipca 1879 w Alicante, zm. 27 maja 1930 w Madrycie) – hiszpański pisarz, przedstawiciel postmodernizmu.
Krytycy uważają, że literacka dojrzałość tego autora rozpoczyna się z powieścią Las cerezas del cementerio (Cmentarne czereśnie) z 1910, która opowiada o losach niezwykle wrażliwego młodego mężczyzny – Feliksa Valdivii, nieszczęśliwie zakochanego w starszej od siebie kobiecie – Beatriz. W atmosferze zmysłowości i lirycznej intymności autor porusza takie tematy jak erotyzm, choroba i śmierć.
Twórczość La mujer de Ojeda, 1901 Hilván de escenas, 1903 Del vivir, 1904 La novela de un amigo, Alicante, 1908 Nómada, 1908 La palma rota, 1909 El hijo santo, 1909 Amores de Antón Hernando Las cerezas del cementerio, 1910 La señora, los suyos y los otros, 1912 Del huerto provinciano, Barcelona, 1912 (opowiadania) El abuelo del rey, Barcelona, 1915 Dentro del cercado, Barcelona, 1916 Figuras de la Pasión del Señor, 1916–1917 Libro de Sigüenza, 1917 El humo dormido, Madryt, 1919 El ángel, el molino y el caracol del faro, Madryt, 1921 Nuestro padre San Daniel, Madryt, 1921 Niño y grande, Madryt, 1922 El obispo leproso, Madryt, 1926 Años y leguas, Madryt, 1928
Upamiętnienie W Alicante znajduje się plac Gabriela Miró z fontanną, a nieopodal popiersie pisarza, odsłonięte w 1935.
Zobacz też Juan Román Orts – inny pisarz hiszpański pozostający pod wpływem Gabriela Miró
Przypisy
Kategoria:Hiszpańscy prozaicy XX wieku Kategoria:Ludzie urodzeni w Alicante Kategoria:Urodzeni w 1879 Kategoria:Zmarli w 1930