mały|Miejsce, w którym zginął kpt. Słowikowski mały|Symboliczny grób kapitana Piotra Słowikowskiego na Cmentarzu Bródnowskim w Warszawie Piotr Słowikowski ps. „Pawłowicz”, „Jurek” (ur. 1907 w Kamińsku, zm. 13/14 sierpnia 1944 w Warszawie) – inżynier, kapitan, w powstaniu warszawskim dowódca kompanii K-2 w batalionie „Karpaty” pułku „Baszta” Armii Krajowej w V Obwodzie Mokotów, kawaler Orderu Virtuti Militari.
Życiorys Podczas okupacji niemieckiej działał w podziemiu zbrojnym.
Poległ podczas powstania warszawskiego w natarciu na pozycje oddziałów SS w nocy z 13 na 14 sierpnia przy ul. Narbutta. Miał 37 lat. Wraz z nim zginęli: Witold Dobrowolski, Jerzy Adamiec i Jerzy Waszkiewicz. Obecnie, w tym rejonie, u zbiegu ulic Kazimierzowskiej i Madalińskiego na Mokotowie znajduje się miejsce pamięci.
Piotr Słowikowski został pośmiertnie odznaczony Orderem Wojennym Virtuti Militari V klasy rozkazem dowódcy AK nr 512 z 2 X 1944. Nr krzyża: 12920Dane według: Wielka Ilustrowana Encyklopedia Powstania Warszawskiego, tom 4. Kawalerowie Orderu Wojennego Virtuti Militari – Powstanie Warszawskie. Opracował Andrzej Krzysztof Kunert, Dom Wydawniczy „Bellona”, Warszawa 1997. ..
Przypisy
Linki zewnętrzne Nazwisko Piotra Słowikowskiego na Wirtualnym Murze Pamięci Muzeum Powstania Warszawskiego
Kategoria:Oficerowie Armii Krajowej Kategoria:Polegli w powstaniu warszawskim Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Srebrnym Orderu Virtuti Militari (władze RP na uchodźstwie) Kategoria:Urodzeni w 1907 Kategoria:Zmarli w 1944 Kategoria:Upamiętnieni symbolicznym grobem na cmentarzu Bródnowskim w Warszawie