mały|Daniel Castellani trenerem reprezentacji Polski mały|Daniel Castellani trenerem reprezentacji Finlandii mały|Daniel Castellani trenerem ZAKSY Kędzierzyn-Koźle mały|Daniel Castellani trenerem kobiecej reprezentacji Argentyny mały|Tablica w Siatkarskiej Alei Gwiazd w Bełchatowie. Daniel Jorge Castellani (ur. 21 marca 1961 w Buenos Aires, zm. 25 czerwca 2026) – argentyński siatkarz i trener, od 17 stycznia 2009 do 25 października 2010 trener polskiej reprezentacji mężczyzn w piłce siatkowej. Wcześniej m.in. szkoleniowiec Skry Bełchatów (od sierpnia 2006 do maja 2009). Dnia 2 lutego 2011 podpisał kontrakt z tureckim zespołem Fenerbahçe SK, tego dnia został również selekcjonerem reprezentacji Finlandii. Castellani prowadził fińską reprezentację do igrzysk olimpijskich w Londynie.
Życiorys 13 września 2009, po niespełna 9 miesiącach pełnienia funkcji trenera reprezentacji Polski, zdobył z nią pierwszy w historii polskiej siatkówki złoty medal mistrzostw Europy, mimo że nie miał do swojej dyspozycji kilku kluczowych graczy (Świderskiego, Wlazłego i Winiarskiego), zmagających się w tym czasie z kontuzjami. Na Mistrzostwach Świata we Włoszech doszedł z Polską do 2 rundy. Tam jego drużyna przegrała z Brazylią oraz z Bułgarią i odpadła z turnieju. 1 października 2010 roku, po porażce Polaków z Bułgarami na Mistrzostwach Świata i po tym jak Polska odpadła już w drugiej rundzie, podał się do dymisjiCastelani podaje się do dymisji onet.pl – 01.10.2010r.
14 września 2009 „za wybitne zasługi dla rozwoju polskiego sportu, za osiągnięcia w pracy szkoleniowej” prezydent RP Lech Kaczyński nadał mu Krzyż Oficerski Orderu Odrodzenia Polski. Dekoracji w imieniu prezydenta dokonał dzień później premier RP Donald Tusk.
25 października 2010 po głosowaniu członków Prezydium PZPS-u Daniel Castellani został zwolniony z funkcji trenera reprezentacji PolskiCastellani zwolniony! sports.pl – 25.10.2010..
Żonaty z Silviną, mieli dwójkę dzieci: córkę Arianę i syna siatkarza Ivana.
Dnia 24 września 2009 roku decyzją Rady Miejskiej w Bełchatowie otrzymał tytuł Honorowego Obywatela Miasta Bełchatowa.
Zmarł 25 czerwca 2026 z powodu nowotworu.
Kariera zawodnicza Osiągnięcia klubowe Obras Sanitarias Minas Pallavolo Chieti 1983/1984: Serie A1 (10. miejsce, półfinał play-off) Bradesco San Pablo Pallavolo Falconara 1985/1986: Zdobywca Pucharu CEV 1985/1986: Serie A1 (5. miejsce, półfinał play-off) San Nicolas Zinella Volley Bologna 1987/1988: Finalista Pucharu Europy Zdobywców Pucharów 1987/1988: Finalista Pucharu Włoch 1987/1988: Serie A1 (3. miejsce, półfinał play-off) Pallavolo Padwa 1988/1989: Finalista Pucharu CEV 1988/1989: Serie A1 (6. miejsce, ćwierćfinał play-off) 1989/1990: Serie A1 (4. miejsce, półfinał play-off) 1990/1991: Serie A1 (4. miejsce, ćwierćfinał play-off) Volley Prato 1991/1992: Serie A2 (2. miejsce, 1/8 play-off, awans do serie A1) 1992/1993: Serie A1 (9. miejsce, 1/8 play-off)
Osiągnięcia w reprezentacji Reprezentant Argentyny (1976–1988): 1977: Mistrzostwa Świata Juniorów, Brazylia (16. miejsce) 1978: Mistrzostwa Świata, Włochy (22. miejsce) 1979: Mistrzostwa Ameryki Płd., Argentyna 1980: Mistrzostwa Ameryki Płd. Juniorów, Chile 1981: Mistrzostwa Ameryki Płd., Chile 1982: Mistrzostwa Świata, Argentyna 1983: Mistrzostwa Ameryki Płd., Brazylia 1984: Igrzyska Olimpijskie, Los Angeles(6. miejsce) 1985: Puchar Świata, Japonia (6. miejsce) 1986: Mistrzostwa Świata, Francja (8. miejsce) 1987: Turniej Kwalifikacji Olimpijskich, Brazylia 1987: Mistrzostwa Ameryki Płd., Urugwaj 1988: Igrzyska Olimpijskie, Seul
Kariera trenerska Reprezentacja Argentyny 1993: Mistrzostwa Ameryki Płd., Argentyna 1994: Mistrzostwa Świata, Grecja (11. miejsce) 1995: Mistrzostwa Ameryki Płd., Brazylia Puchar Świata, Japonia (8. miejsce) Igrzyska Panamerykańskie, Mar del Plata 1996: Igrzyska Olimpijskie, Atlanta (5. miejsce) Turniej Kwalifikacji Olimpijskich, Buenos Aires 1997: Mistrzostwa Ameryki Płd., Venezuela 1998: Mistrzostwa Świata, Japonia (11. miejsce) 1996–1999: Liga Światowa
Gioia del Volley 2001–2002: Serie A2 (4. miejsce)
Club Ciudad de Bolívar 2002–2003: Mistrzostwo ligi argentyńskiej 2003–2004: Mistrzostwo ligi argentyńskiej 2004–2005: Finał ligi argentyńskiej
Skra Bełchatów 2006–2007: Mistrzostwo Polski Puchar Polski 2007–2008: Mistrzostwo Polski Liga Mistrzów Zdobywca tytułu Trener Roku 2007 w Plebiscycie Siatkarskie Plusy 2008–2009: Mistrzostwo Polski Puchar Polski
Reprezentacja Polski 2009: Liga Światowa (9. miejsce) Memoriał Huberta Jerzego Wagnera Mistrzostwa Europy, Turcja Puchar Wielkich Mistrzów, Japonia (4. miejsce) 2010: Zdobywca tytułu Trener Roku 2009 w Plebiscycie Siatkarskie Plusy Liga Światowa (10. miejsce) Memoriał Huberta Jerzego Wagnera (3.miejsce) Mistrzostwa Świata, Włochy (13.miejsce)
Fenerbahçe SK 2011: Mistrzostwo Turcji
Reprezentacja Finlandii 2011: Mistrzostwa Europy, Austria/Czechy (8. miejsce)
ZAKSA Kędzierzyn-Koźle 2012–2013: wicemistrzostwo Polski Puchar Polski Liga Mistrzów (4. miejsce)
Zobacz też mecze reprezentacji Polski w piłce siatkowej mężczyzn prowadzonej przez Daniela Castellaniego
Przypisy
Linki zewnętrzne
Profil Daniela Castellaniego na stronie legavolley.it
Kategoria:Urodzeni w 1961 Kategoria:Argentyńscy medaliści olimpijscy Kategoria:Argentyńscy olimpijczycy (Los Angeles 1984) Kategoria:Argentyńscy olimpijczycy (Seul 1988) Kategoria:Argentyńscy siatkarze Kategoria:Argentyńscy trenerzy siatkarscy Kategoria:Medaliści Igrzysk Panamerykańskich 1983 Kategoria:Medaliści Letnich Igrzysk Olimpijskich 1988 Kategoria:Cudzoziemcy odznaczeni Krzyżem Oficerskim Orderu Odrodzenia Polski (III Rzeczpospolita) Kategoria:Selekcjonerzy reprezentacji Polski w piłce siatkowej mężczyzn Kategoria:Siatkarze na Letnich Igrzyskach Olimpijskich 1984 Kategoria:Siatkarze na Letnich Igrzyskach Olimpijskich 1988 Kategoria:Trenerzy siatkarzy Skry Bełchatów Kategoria:Trenerzy siatkarzy ZAKSY Kędzierzyn-Koźle Kategoria:Trenerzy siatkarzy AZS Olsztyn Kategoria:Ludzie urodzeni w Buenos Aires Kategoria:Honorowi obywatele Bełchatowa Kategoria:Zmarli na choroby nowotworowe Kategoria:Zmarli w 2026