Diana – jedenasty studyjny album solowy amerykańskiej piosenkarki Diany Ross, wydany 22 maja 1980 roku przez wytwórnię Motown Records.
W 2020 roku magazyn Rolling Stone sklasyfikował album Diana na 394. miejscu listy najlepszych albumów wszech czasów.
Opis płyty Album został wydany wiosną 1980 roku. Wydawnictwo powstawało przez kilka miesięcy w studiu nagraniowym The Power Station w Nowym Jorku. Przygotowując materiał na kolejną płytę Diana Ross zaprosiła do współpracy Nila Rodgersa i Bernarda Edwardsa z popularnej wówczas formacji dyskotekowej Chic (nagrali między innymi przeboje: „Le Freak” oraz „I Want Your Love”). Rodgers i Edwards skomponowali, zaaranżowali i wyprodukowali całość materiału. Po usłyszeniu gotowej wersji szefostwo Motown Records (wytwórni z którą Ross była wówczas związana kontraktem) uznało, iż album należy dodatkowo zremiksować, tak aby brzmiał bardziej przystępnie dla masowej publiczności. Obawiano się, że jazzowe i funkowe aranżacje poszczególnych piosenek mogą zniechęcić dotychczasowych fanów artystki przyzwyczajonych do jej raczej soulowego i popowego repertuaru. Płyta została zremiksowana przez Russa Terrana, który współpracował z Dianą Ross już za czasów jej występów w zespole The Supremes. Wczesną wiosną 1980 roku ukazał się pierwszy singel z płyty „Upside Down”. Singel utrzymany w konwencji disco zdołał dotrzeć na sam szczyt amerykańskiej listy przebojów, pozostając na tej pozycji przez ponad miesiąc. W Anglii piosenka cieszyła się równie wielką popularnością docierając do miejsca drugiego. Singel zyskał w Stanach status złotego krążka, a na całym świecie sprzedano go w ponad dwóch milionach egzemplarzy. Drugi singel, „I'm Coming Out” przez kilka tygodni z rzędu zajmował pozycję piątą na liście Billboardu. Trzeci singel „My Old Piano” stał się hitem w Wielkiej Brytanii (docierając do pozycji trzeciej), ale nie powtórzył sukcesu poprzednich piosenek w Stanach Zjednoczonych. Ostatni singel z krążka zatytułowany „Tenderness” zdołał jedynie dotrzeć do miejsca 73 w Wielkiej Brytanii. Album „Diana” okazał się być największym komercyjnym sukcesem w dotychczasowej karierze Diany Ross. Krążek dotarł do pozycji drugiej na amerykańskiej liście bestsellerów (a także do pozycji pierwszej na liście najlepiej sprzedających się krążków R&B, na której zdołał utrzymać się przez dwa miesiące). Płyta okazała się być także bestsellerem w Anglii. Na całym świecie album rozszedł się w ponad sześciu milionach egzemplarzy, stając się jednym z najpopularniejszych krążków 1980 roku. Album ukazał się ponownie w 2003 roku jako dwupłytowe wydawnictwo, zawierające oprócz wcześniej opublikowanej wersji krążka, oryginalną wersję wyprodukowaną przez Nila Rodgersa i Bernarda Edwardsa, a także kilkanaście wcześniej nieopublikowanych dyskotekowych nagrań Diany Ross z okresu 1977–79. Zremasterowana reedycja albumu spotkała się z pozytywnym przyjęciem ze strony krytyki, czego wyrazem było umieszczenie jej na liście najlepszych reedycji 2003 roku magazynu „Q”.
Lista utworów
Zremasterowana wersja albumu z 2003 roku zawierała następujące utwory:
Disc 1:
Disc 2:
Dodatkowe informacje Albumowi towarzyszyła okładka, na której znalazło się jedno z najbardziej znanych zdjęć Diany Ross, zrobione przez słynnego fotografa Francesco Scavullo. Czarno-białe zdjęcie przedstawiało Dianę Ross w mokrym podkoszulku i obcisłych dżinsach.
Przypisy
Kategoria:Albumy Diany Ross Kategoria:Albumy rhythmandbluesowe Kategoria:Albumy muzyczne wydane w roku 1980 Kategoria:Albumy Motown Kategoria:Albumy wyprodukowane przez Bernarda Edwardsa Kategoria:Albumy wyprodukowane przez Nile’a Rodgersa Kategoria:Albumy nagrane w Electric Lady Studios