thumb|Grób Bronisława Koskowskiego na cmentarzu Powązkowskim w Warszawie (marzec 2012) Bronisław Koskowski (ur. 12 listopada 1863 w Łaszczowie, zm. 9 kwietnia 1946 w Warszawie) – polski farmaceuta i organizator studiów farmaceutycznych w Warszawie, działacz społeczny.
Życiorys Syn Henryka, który był właścicielem apteki oraz Pelagii z Jasieńskich. W latach 1884–1886 studiował na oddziale farmaceutycznym Cesarskiego Uniwersytetu Warszawskiego, gdzie uzyskał dyplom prowizora farmacji. Po ukończeniu studiów objął aptekę w Łaszczowie, gdzie od 1886 prowadził badania nad higieną i jakością środków spożywczych.
Prowadził działalność patriotyczną. Brał udział w przerzucie nielegalnych wydawnictw i prasy ("Polak" i "Przegląd Wszechpolski") z Galicji na tereny Zamojszczyzny. W 1896 carska żandarmeria wpadła na trop łaszczowskiego farmaceuty, czego następstwem była rewizja jego mieszkania i konieczność wyprowadzenia się do Lwowa. Pełnił tam funkcję dyrektora Szkoły Farmaceutycznej, a także redaktora „Czasopisma Towarzystwa Aptekarskiego”. Był także założycielem fabryki chemicznej „Tlen”. Ponadto w okresie 1896–1908 prowadził kursy farmaceutyczne we Lwowie i w Warszawie, a w latach 1905–1908 należał do Ligi NarodowejStanisław Kozicki, Historia Ligi Narodowej (okres 1887–1907), Londyn 1964, s. 576.. W 1908 przeniósł się do Warszawy i został kierownikiem firmy farmaceutycznej „Karpiński”. Od 1915 wykładał propedeutykę farmaceutyczną na Uniwersytecie Warszawskim.
Był pracownikiem Rady Lekarskiej Tymczasowej Rady StanuWłodzimierz Suleja, Tymczasowa Rada Stanu, Warszawa 1998, s. 222..
2 maja 1923 został odznaczony Krzyżem Oficerskim Orderu Odrodzenia Polski „za zasługi, położone dla Rzeczypospolitej Polskiej na polu nauki i pracy obywatelskiej”•.
W latach 1922–1931 i 1945–1946 był profesorem farmacji stosowanej Uniwersytetu Warszawskiego, w tym wykładowcą Wydziału Farmaceutycznego Uniwersytetu Warszawskiego. W maju 1925 zorganizował Komitet Budowy Gmachu dla Wydziału Farmaceutycznego UW.
W czasie niemieckiej okupacji Warszawy współorganizował i prowadził tajne studia farmaceutyczne. Konspiracyjne dyplomy magistrów farmacji miały formę listu prywatnego, pisanego przez Koskowskiego do absolwenta o bezprzedmiotowej treści, lecz rozpoczynającego się słowami: Szanowny Panie Magistrze; Szanowna Pani Magister, a podpisywane były pseudonimem „Kazimierz Broniowski”. Wszystkie wystawione w ten sposób dyplomy były honorowane przez odradzające się po wojnie struktury akademickie i władze.
W 1945 został prezesem Naczelnej Izby Aptekarskiej.
Zmarł 9 kwietnia 1946 i został pochowany na cmentarzu Powązkowskim, kwatera 142-VI-5.
Życie prywatne Jego synem był Włodzimierz Koskowski, polski farmakolog, dziekan Wydziału Lekarskiego Uniwersytetu Jana Kazimierza we Lwowie, prezes Zarządu Głównego Polskiego Czerwonego Krzyża.
Publikacje Podręcznik analizy chemicznej wody do picia (1909) Receptura czyli Prawidła przepisywania i przyrządzania leków (1916) Propedeutyka farmaceutyczna (1932) Analityka kapilarna (1933) Zarys historii leków (1935)
Upamiętnienie 12 października 1999 – Naczelna Rada Aptekarska, przyjęła uchwałę o ustanowieniu medalu im. prof. Bronisława Koskowskiego, który jest najwyższym odznaczeniem przyznawanym osobom zasłużonym na rzecz aptekarstwa polskiego.
Jego imię nosi jedna z sal wykładowych Wydziału Farmaceutycznego Warszawskiego Uniwersytetu Medycznego, w budynku przy ul. Banacha w Warszawie.
Bibliografia
Przypisy
Linki zewnętrzne Publikacje Bronisława Koskowskiego w bibliotece Polona
Kategoria:Członkowie Ligi Narodowej Kategoria:Ludzie urodzeni w Łaszczowie Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Oficerskim Orderu Odrodzenia Polski (II Rzeczpospolita) Kategoria:Pochowani na cmentarzu Powązkowskim w Warszawie Kategoria:Polscy farmaceuci Kategoria:Polscy farmakolodzy Kategoria:Współpracownicy Tymczasowej Rady Stanu Kategoria:Nauczyciele akademiccy Wydziału Farmaceutycznego Uniwersytetu Warszawskiego Kategoria:Urodzeni w 1863 Kategoria:Zmarli w 1946