Siergiej Siergiejewicz Kamieniew (; ur. w Kijowie, zm. 25 sierpnia 1936 w Moskwie) – radziecki wojskowy narodowości rosyjskiej, komandarm I rangi, Naczelny Dowódca Wszystkich Sił Zbrojnych Republiki (1919–1924). Przedrewolucyjny pułkownik, po wybuchu wojny domowej związał się z bolszewikami, mianowany dowódcą (1918–1919, 1919), w 1919 roku zastąpił Vācietisa jako głównodowodzący całości wojsk i był nim do likwidacji stanowiska w 1924 roku. Dalej kolejno inspektor Armii Czerwonej (1924–1925), szef sztabu Armii Czerwonej (1925), główny inspektor Armii Czerwonej (1925–1926), naczelnik Głównego Zarządu Armii Czerwonej (1926–1927), zastępca ludowego komisarza obrony ZSRR (1927–1934) i wiceprzewodniczący Rewolucyjnej Rady Wojskowej Republiki (1927–1934), po jej likwidacji zdegradowany do naczelnika Zarządu Obrony Powietrznej Armii Czerwonej (1934–1936). Zmarł z przyczyn naturalnych w trakcie wielkiej czystki, pośmiertnie uznany za zdrajcę i wymazany z historii.

Życiorys Od 1914 (I wojna światowa) na stanowiskach sztabowych, m.in. szef Oddziału Operacyjnego Sztabu 1 Armii. Po rewolucji lutowej i obaleniu samodzierżawia, od 4 kwietnia 1917 dowódca 30 połtawskiego pułku piechoty w stopniu pułkownika. Po przewrocie bolszewickim (rewolucji październikowej) związał się z bolszewikami. Od 25 listopada 1917 szef sztabu 15 Korpusu, potem, do kwietnia 1918, szef sztabu 3 Armii.

W kwietniu 1918 ochotniczo wstąpił do Armii Czerwonej. Od sierpnia 1918 pomocnik dowódcy Zapory Zachodniej. Od września 1918 do lipca 1919 dowódca Frontu Wschodniego, następnie walczył przeciwko wojskom Kołczaka. Od lipca 1919 do 1924 Naczelny Dowódca Wszystkich Sił Zbrojnych Republiki. Dowodził wojskami czerwonych w wojnie domowej. Od kwietnia 1924 inspektor Armii Czerwonej, od marca 1925 szef sztabu Armii Czerwonej, od listopada 1925 główny inspektor Armii Czerwonej, od kwietnia 1926 naczelnik Głównego Zarządu Armii Czerwonej. Od kwietnia 1924 do maja 1927 członek Rewolucyjnej Rady Wojskowej Republiki. Od maja 1927 do czerwca 1934 zastępca ludowego komisarza do sprawa wojskowych i morskich ZSRR i I zastępca przewodniczącego Rewolucyjnej Rady Wojskowej Republiki. Od czerwca 1934 naczelnik Zarządu Obrony Powietrznej i jednocześnie od listopada 1934 członek Rady Wojennej przy komisarzu ludowym spraw wojskowych ZSRR. Pochowany na Placu Czerwonym w ścianie kremlowskiej.

Wkrótce po śmierci, w trakcie wielkiej czystki, Kamieniew został oskarżony o udział w "wojskowo-faszystowskim" spisku; jego nazwisko zostało wymazane z oficjalnych opisów wojny domowej, a dokonania skazano oficjalnie na zapomnienie.

Odznaczenia Order Czerwonego Sztandaru Czerwony Półksiężyc I stopnia Bucharskiej Republiki

Galeria

Bibliografia Mała Encyklopedia Wojskowa, tom II (K – P), Wydawnictwo Ministerstwa Obrony Narodowej, Warszawa 1970, wyd. I.

Kategoria:Absolwenci Nikołajewskiej Akademii Sztabu Generalnego Kategoria:Komandarmowie I rangi Kategoria:Ludzie urodzeni w Kijowie Kategoria:Czerwoni (wojna domowa w Rosji) Kategoria:Uczestnicy I wojny światowej (Imperium Rosyjskie) Kategoria:Uczestnicy wojny polsko-bolszewickiej (strona bolszewicka) Kategoria:Oficerowie Imperium Rosyjskiego Kategoria:Odznaczeni Orderem Czerwonego Sztandaru Kategoria:Rosyjscy komuniści Kategoria:Urodzeni w 1881 Kategoria:Zmarli w 1936 Kategoria:Pochowani na Cmentarzu przy Murze Kremlowskim