Tyczenie lokalizacyjne – zespół czynności pomiarowych mających na celu wskazanie w terenie lub na realizowanym obiekcie budowlanym punktów o założonym położeniu w przyjętym układzie odniesienia.. Wyznaczenie punktów o zaprojektowanych współrzędnych geodezyjnych względem osnowy realizacyjnej.
Charakterystyka tyczenie lokalizacyjne ma wskazać położenie obiektu budowlanego w terenie względem innych obiektów, wykonywane jest w oparciu o osnowę realizacyjną, tyczeniu podlegają główne punkty osiowe, dokładność z reguły nie mniejsza niż 10 cm, szkic tyczenia jako potwierdzenie wykonania jest przekazywany wykonawcy, geodeta dokonuje wpisu w dzienniku budowy potwierdzającego wykonanie tyczenia.
Metody biegunowa (długość celowej musi być mniejsza niż odległość do punktu nawiązania), ortogonalna (domiary jak najkrótsze), przedłużenie prostej (nie powinno przekraczać 1/3 długości bazy). wcięcie kątowe w przód metoda trygonometryczna metoda przecięć metoda teogrametryczna (z wykorzystaniem 3 teodolitów optycznych) Jeśli spełni się zalecenia, układ błędów jest najbardziej korzystny, trzeba tak projektować osnowę, aby było możliwe zachowanie tych warunków.
Przypisy
Kategoria:Prace geodezyjne