Piotr Dmitrijewicz Boborykin, (ur. w Niżnym Nowogrodzie, zm. 12 sierpnia 1921 w Lugano) – rosyjski pisarz, dziennikarz, dramaturg.

Studiował na Uniwersytecie Kazańskim i na Uniwersytecie w Tartu. Studiów jednakże nie ukończył.

Debiutował jako dramaturg w 1860. W latach 1860–1864 opublikował autobiograficzną powieść W put-dorogu. Był redaktorem czasopisma Bibliotieka dla cztienia (1863–1865).

Długie lata przebywał zagranicą. Poznał Emila Zolę, Alfonsa Daudet. W 1902 został honorowym członkiem Rosyjskiej Akademii Nauk.

Był autorem wielu powieści, opowiadań, sztuk, a także prac na temat historii rosyjskiej i zachodnioeuropejskiej literatury.

Wybrana bibliografia Dielcy (1873) Kitaj-gorod (1882) Wasilij Tierkin (1892) Tiaga (1898)

Kategoria:Ludzie urodzeni w Niżnym Nowogrodzie Kategoria:Naturaliści (pisarze) Kategoria:Rosyjscy pisarze XIX wieku Kategoria:Rosyjscy pisarze XX wieku Kategoria:Urodzeni w 1836 Kategoria:Zmarli w 1921