Helena Chłopek z domu Świtałówna (ur. 4 kwietnia 1917 w Rozalinie, zm. 18 listopada 2007 w Chrzanowie) – polska poetka i autorka opowiadań. W swojej twórczości inspirowała się folklorem, przyrodą, tradycjami wiejskimi, religią. Życiorys Zadebiutowała pod panieńskim nazwiskiem w roku 1936 w tygodniku „Niedziela”. Bogaty zbiór własnych rękopisów utraciła w pożarze po wybuchu II wojny światowej. Wysiedlona z Rozalina w 1940, zamieszkała wraz z mężem w Chrzanowie. Przez wiele lat, obciążona wieloma obowiązkami, pisała jedynie do szuflady.
W roku 1971 powróciła do pisarstwa wiążąc się z żywiecką Grupą Literacką „Gronie”. Jej wiersze i opowiadania ukazywały się m.in. w pismach: „Zielony Sztandar”, „Kamen”, „Niedziela”, „Gość Niedzielny”, „Karta Groni”, „Przewodnik Katolicki”, „Za i Przeciw”.
Należała do Stowarzyszenia Twórców Ludowych w Lublinie i Grupy Twórczej „Cumulus” w Chrzanowie.
Twórczość Tomiki poetyckie Z rozalińskich łanów (1981) Powroty (1984) Okruchy (1989) Proza Za miastem (1996) Nagrody I nagroda w konkursie Dzieci Zamojszczyzny (Lublin 1980) Tytuł Zasłużony Działacz Kultury przyznany przez Ministerstwo Kultury (1994) Nagroda Burmistrza miasta Chrzanowa za całokształt działalności kulturalnej (1999) I nagroda w Turnieju Jednego Wiersza (Chrzanów 2000) Nagroda im. Oskara Kolberga przyznana przez Ministerstwo Kultury (2001)
Przypisy
Kategoria:Polscy poeci Kategoria:Ludzie związani z Chrzanowem Kategoria:Odznaczeni odznaką „Zasłużony Działacz Kultury” Kategoria:Laureaci Nagrody Kolberga Kategoria:Urodzeni w 1917 Kategoria:Zmarli w 2007