Dobutamina () – organiczny związek chemiczny, lek z grupy syntetycznych katecholamin zwiększający rzut serca. Jest stosowany głównie w warunkach intensywnej terapii w celu leczenia wstrząsu kardiogennego, oraz w diagnostyce jako echokardiograficzna próba dobutaminowa.
Mechanizm działania Dobutamina jest pochodną dopaminy, jedną z syntetycznych amin katecholowych. Działa na mięsień sercowy poprzez receptory β1 poprawiając jego kurczliwość (działanie inotropowe dodatnie). Zwiększa rzut serca i indeks sercowy. W niewielkim stopniu przyspiesza akcję serca (działanie chronotropowe dodatnie) oraz zmniejsza obciążenie następcze i wstępne. Nie powoduje wyrzutu endogennej noradrenaliny tak jak dopamina.
Zwiększa pojemność minutową serca, przepływ wieńcowy i płucny. Zwiększa zapotrzebowanie mięśnia sercowego na tlen. W małym stopniu podnosi ciśnienie skurczowe i rozkurczowe.
Nie rozszerza naczyń krezkowych i nerkowych (wzrost diurezy obserwowany przy stosowaniu dobutaminy jest spowodowany zwiększonym rzutem serca i następowym wzrostem perfuzji nerkowej).
Dobutamina jest rozkładana przez katecholo-O-metylotransferazę (COMT) i wydalana z organizmu pod postacią metabolitów.
Wskazania Dobutaminę stosuje się głównie w stanach wymagających zwiększenia siły skurczu mięśnia sercowego, przy zachowanym ciśnieniu tętniczym (ciśnienie skurczowe powyżej 80–90 mm Hg). ostra niewydolność serca zespół małego rzutu niedociśnienie tętnicze przewlekła niewydolność serca zastoinowa – oporna na leczenia, krótkotrwałe stosowanie jako lek drugiego rzutu (po glikozydach naparstnicy) w migotaniu przedsionków z szybką akcją komór i zespołem małego rzutu diagnostycznie w próbie dobutaminowej przed planowanym zabiegiem kardiochirurgicznym, w celu diagnostyki wad serca i choroby niedokrwiennej
Przeciwwskazania nadwrażliwość na lek schorzenia przebiegające ze zwężeniem drogi odpływu z lewej komory serca (zastawkowe zwężenie aorty, kardiomiopatia przerostowa)
Ostrożnie: migotanie przedsionków – może poprzez przyspieszenie przewodzenia przedsionkowo-komorowego zwiększać częstość akcji komór ostra faza zawału serca wstrząs septyczny i kardiogenny z ciśnieniem tętniczym poniżej 80 mm Hg Nie należy stosować leku równocześnie z furosemidem (powoduje on dezaktywację dobutaminy), salbutamolem, cymetydyną, furazolidonem i inhibitorami MAO. Leki beta-adrenolityczne ograniczają skuteczność dobutaminy w związku z czym konieczne jest stosowanie większych dawek.
Działanie niepożądane objawy wynikające z pobudzenia układu współczulnego spadek ciśnienia tętniczego tachykardia zaburzenia rytmu serca reakcje uczuleniowe osutka eozynofilia skurcz oskrzeli
Objawy przedawkowania tachykardia niedokrwienie mięśnia sercowego migotanie komór duszność ból w klatce piersiowej nudności, wymioty drżenia bóle głowy hipokaliemia hipertermia wybroczyny
Dawkowanie Dobutaminę stosuje się dożylnie w postaci ciągłego wlewu kroplowego (za pomocą pompy infuzyjnej). Dawka początkowa wynosi 2,5–10 μg/kg m.c./min. Można ją zwiększać do maksymalnego poziomu 40 μg/kg m.c./min. Lek stosuje się maksymalnie 2-3 doby. Po tym okresie rozwija się tolerancja (spadek wrażliwości receptorów β).
Preparat do infuzji przygotowuje się rozpuszczając 250 mg dobutaminy w 50 ml 0,9% roztworu NaCl.
+ Przepływ pompyml/h Masa ciałakg606570758085909511,41,31,21,11,01,00,90,922,82,62,42,22,12,01,81,734,23,83,63,33,12,92,82,645,65,14,84,44,13,93,73,556,96,45,95,55,24,94,64,468,37,77,16,76,25,95,55,379,79,08,37,87,36,96,46,2811,110,29,58,98,37,87,47,0912,511,510,710,09,48,88,37,91013,912,811,911,110,49,89,28,81115,214,113,112,211,410,810,29,71216,715,414,313,312,511,811,010,61318,116,615,514,413,312,712,011,41419,517,916,715,514,613,712,912,31520,819,217,816,615,614,713,813,21622,220,519,017,816,615,714,714,21723,621,820,218,917,716,715,615,01825,023,021,420,018,717,616,515,8
Dobutaminę odstawia się stopniowo, np. 2 μg/kg m.c./min. na dobę, w celu uniknięcia wtórnej hipoperfuzji i cech zastoju.
Preparaty Dobuject Dobutamine Dubutamin-Hexal Dobutrex
Przypisy
Bibliografia
Kategoria:ATC-C01 Kategoria:Katecholaminy