Sezon 1961 Formuły 1 – dwunasty sezon Mistrzostw Świata Formuły 1. Mistrzem Świata został Phil Hill. W trakcie mistrzostw podczas GP Włoch na torze w Monzy zginął Wolfgang von Trips. Tytuł mistrza konstruktorów po raz pierwszy zdobył zespół Ferrari (prócz wspomnianych Hilla i Tripsa punkty dla Ferrari zdobywali: Amerykanin Richie Ginther, Włoch Giancarlo Baghetti oraz Belg Olivier Gendebien).

Przebieg Sezon 1961 w Formule 1 był zdominowany przez świetnie zorganizowaną ekipę Ferrari. Tylko Stirling Moss w podstarzałym Lotusie był w stanie dwukrotnie pokonać dzięki swojej zręczności włoską ekipę (raz udało się to Innesowi Irelandowi). Giancarlo Baghetti zaliczył w swoim debiucie zwycięstwo (na torze we Francji).

Zmiany Wyścig o Grand Prix Stanów Zjednoczonych zastąpił dotychczasowy wyścig Indianapolis 500. Punkty za zwycięstwo zostały zwiększone z 8 do 9.

Eliminacje RundaNazwaTorDataPole positionNajszybsze okr.ZwycięzcaStajniaOponyWyniki1 Grand Prix MonakoCircuit de Monaco14 maja Stirling Moss Stirling Moss Richie Ginther Stirling Moss Lotus-Climaxwyniki2 Grand Prix HolandiiCircuit Park Zandvoort22 maja Phil Hill Jim Clark Wolfgang von Trips Ferrariwyniki3 Grand Prix BelgiiCircuit de Spa-Francorchamps18 czerwca Phil Hill Richie Ginther Phil Hill Ferrariwyniki4 Grand Prix FrancjiReims-Gueux2 lipca Phil Hill Phil Hill Giancarlo Baghetti Ferrariwyniki5 Grand Prix Wielkiej BrytaniiAintree Motor Racing Circuit15 lipca Phil Hill Tony Brooks Wolfgang von Trips Ferrariwyniki6 Grand Prix NiemiecNürburgring6 sierpnia Phil Hill Phil Hill Stirling Moss Lotus-Climaxwyniki7 Grand Prix WłochAutodromo Nazionale di Monza10 września Wolfgang von Trips Giancarlo Baghetti Phil Hill Ferrariwyniki8 Grand Prix Stanów ZjednoczonychWatkins Glen International8 października Jack Brabham Jack Brabham Innes Ireland Lotus-Climaxwyniki

Lista startowa Team Kierowcy Wyścigi Ferrari Phil Hill Wolfgang von Trips Giancarlo Baghetti Richie Ginther Olivier Gendebien Willy Mairesse Ricardo Rodríguez 7773111 Lotus-Climax Stirling Moss Jim Clark Innes Ireland Henry Taylor Michel May Wolfgang Seidel Gerry Ashmore Lucien Bianchi Ian Burgess Willy Mairesse Tony Marsh Tony Maggs Tim Parnell Masten Gregory Cliff Allison Trevor Taylor Ernesto Prinoth Peter Ryan Jim Hall Lloyd Ruby Olivier Gendebien 886433322222221111111 Porsche Dan Gurney Jo Bonnier Carel Godin de Beaufort Hans Herrmann 8863 Cooper-Climax Bruce McLaren John Surtees Jack Brabham Jackie Lewis Roy Salvadori Masten Gregory Bernard Collomb Ian Burgess Jack Fairman Roger Penske Hap Sharp Walt Hansgen 888554211111 BRM-Climax Tony Brooks Graham Hill 88 Ferguson-Climax Jack Fairman 1 Lotus-Maserati Gaetano Starrabba 1 Emeryson-Maserati André Pilette Lucien Bianchi Olivier Gendebien 111 De Tomaso-O.S.C.A. Roberto Lippi 1 De Tomaso-Alfa Romeo Nino Vaccarella Roberto Bussinello 11 Cooper-Maserati Maurice Trintignant Lorenzo Bandini Massimo Natili Renato Pirocchi 5421 Gilby-Climax Keith Greene 1 JBW-Climax Brian Naylor 1

Klasyfikacja kierowców

Punktacja: Wyścig: 9-6-4-3-2-1 (sześć pierwszych pozycji) Do klasyfikacji zaliczano 6 najlepszych wyników Poz. Kierowca MON NED BEL FRA GBR GER ITA USA Pkt. 1 Phil Hill* 3 2 1 9 2 (3) 1 34 (38) 2 Wolfgang von Trips 4 1 2NU 1 2NU 33 3 Stirling Moss 1 4 8NUNU 1NUNU 21 4 Dan Gurney 5 10 6 2 7 7 2 2 21 5 Richie Ginther 2 5 3 15 3 8NU 16 6 Innes Ireland NWNU 4 10NUNU 1 12 7 Jim Clark 10 3 12 3NU 4NU 7 11 8 Bruce McLaren 6 12NU 5 8 6 3 4 11 9 Giancarlo Baghetti 1NUNU 9 10 Tony Brooks 13 9 13NU 9NU 5 3 6 11 Jack BrabhamNU 6NUNU 4NUNUNU 4 12 John Surtees 11 7 5NUNU 5NUNU 4 13 Jackie Lewis 9NUNU 9 4 3 14 Olivier Gendebien NZ 4 11 3 15 Joakim Bonnier 12 11 7 7 5NUNU 6 3 16 Graham HillNU 8NU 6NUNUNU 5 3 17 Roy Salvadori 8 6 10 6NU 2 — Maurice Trintignant 7NU 13NU 9 0 — Carel Godin de Beaufort 14 11NU 16 14 7 0 — Lorenzo BandiniNU 12NU 8 0 — Cliff Allison 8 NW 0 — Roger Penske 8 0 — Hans Herrmann 9 15 13 0 — Peter Ryan 9 0 — Masten Gregory NZ NW 10 12 11NUNU 0 — Henry Taylor NZ NW 10NU 11 0 — Tim ParnellNU 10 0 — Hap Sharp 10 0 — Tony Maggs 13 11 0 — Michel MayNU 11 NW 0 — Ian Burgess NW NW 14 14 12 0 — Renato Pirocchi 12 0 — Trevor Taylor 13 0 — Tony Marsh NWNU 15 0 — Keith Greene 15 0 — Gerry AshmoreNU 16NU 0 — Wolfgang Seidel NW 17NUNU 0 — Bernard CollombNU NS 0 — Lucien Bianchi NZNUNUNU 0 — Willy MairesseNUNUNU 0 — Jack Fairman DKNU 0 — Giorgio ScarlattiNU 0 — Massimo NatiliNU 0 — Ricardo RodríguezNU 0 — Gaetano StarrabbaNU 0 — Nino VaccarellaNU 0 — Roberto BussinelloNU 0 — Brian NaylorNU 0 — Roberto LippiNU 0 — Jim HallNU 0 — Lloyd RubyNU 0 — Walt HansgenNU 0 — André Pilette NZ 0 Poz. Kierowca MON NED BEL FRA GBR GER ITA USA Pkt.

Klasyfikacja konstruktorów Punktacja: Wyścig: 8-6-4-3-2-1 (sześć pierwszych pozycji) Do klasyfikacji zaliczano 5 najlepszych wyników Tylko jeden, najwyżej uplasowany kierowca danego konstruktora, zdobywał dla niego punkty Poz. Konstruktor MON NED BEL FRA GBR GER ITA USA Pkt. 1 Ferrari (2) 1 1 1 1 (2) 1 WD 40 (52) 2 Lotus-Climax 1 3 8 3 10 1 10 1 32 3 Porsche 5 10 (6) 2 5 7 2 2 22 (23) 4 Cooper-Climax (6) (6) 5 5 4 (5) 3 4 14 (18) 5 BRM-Climax 13 8 13 6 9NU 5 3 7 — Cooper-Maserati 7NU 13 12NU 8 0 — Gilby-Climax 15 0 — Ferguson-Climax DK 0 — De Tomaso-OSCANUNU 0 — Lotus-MaseratiNU 0 — De Tomaso-Alfa Romeo WDNU 0 — JBW-Climax WDNU 0 — Emeryson-Maserati NZ WD NZ 0 Poz. Konstruktor MON NED BEL FRA GBR GER ITA USA Pkt.

Śmierć Wolfganga von Tripsa Katastrofa zdarzyła się podczas 1 okrążenia wyścigu na torze Monza. Wtedy zderzyły się 2 pojazdy - jeden którym kierował Jim Clark, i drugi którym kierował Niemiec. Pojazd wyleciał z trasy i Ferrari wpadło w trybuny pełne widzów zabijając na miejscu 15 z nich. Katastrofy nie przeżył również Von Trips (złamał kark). Poza ofiarami śmiertelnymi rannych zostało 60 osób.

Kategoria:1961 w Formule 1