Brachyceratops − roślinożerny dinozaur z rodziny ceratopsów.
Etymologia Brachyceratops: brakhus „krótki”; κερας keras, κερατος keratos „róg”; ωψ ōps, ωπος ōpos „oblicze”.
Opis Brachyceratops miał nad oczami guzy lub niewielkie rogi oraz krótki i gruby róg na nosie. Jego szyja była chroniona przez średniej wielkości kostną kryzę. Przednia część czaszki brachyceratopsa była zakończona dziobem.
Brachyceratops miał 2–4 m długości, 400–600 kg masy ciała.
Występowanie Brachyceratops zamieszkiwał w okresie późnej kredy – około 74 miliony lat temu – tereny dzisiejszej Ameryki Północnej. Jego szczątki znaleziono w Kanadzie na obszarze prowincji Alberta i w USA na obszarze stanu Montana.
Behawior i etologia Brachyceratops pasł się wśród nisko rosnącej roślinności, spożywając m.in. liście i igły takich roślin, jak paprotniki, iglaste, sagowce.
Historia odkryć Szczątki brachyceratopsa zostały znalezione po raz pierwszy przez Charlesa Gilmore′a w 1914 w miejscu nazwanym później Two Medicine Formation. Odkryto tam szczątki pięciu młodych osobników.
Znana jest tylko jedna czaszka tego dinozaura.
Gatunki Brachyceratops montanensis
Zobacz też Awaceratops Centrozaur Monoclonius
Przypisy
Bibliografia
The Horned Dinosaurs (Peter Dodson - Princeton University Press 1996)
Kategoria:Ceratopsy (rodzina) Kategoria:Dinozaury Ameryki Północnej Kategoria:Dinozaury kredy