Sezon NHL 1995/1996 jest 79. sezonem gry National Hockey League, a 80. jej działalności. Pierwszy mecz sezonu odbył się 6 października 1995 roku, kiedy zmierzyły się Detroit Red Wings i Colorado Avalanche. 20 stycznia 1996 roku w Bostonie w hali FleetCenter rozegrany został NHL All-Star Game. Sezon zasadniczy zakończył się 14 kwietnia 1996 roku. Dwa dni później rozegrany został pierwszy mecz playoff. Sezon zakończył się 10 czerwca 1996 roku, kiedy w finałowym spotkaniu drużyna Colorado Avalanche pokonała Florida Panthers.
Po zakończeniu poprzedniego sezonu klub Quebec Nordiques zmienił siedzibę na Denver i postanowiono, że od tego sezonu będzie występował pod nazwą Colorado Avalanche. Swoje mecze rozgrywali w hali poprzedniej drużyny NHL mającą bazę w stanie Kolorado – Colorado Rockies, czyli McNichols Sports Arena. Jednocześnie był to ostatni sezon zespołu Winnipeg Jets, który od sezonu 1996/1997 swoją siedzibę ma w stanie Arizona zmieniając swoją nazwę na Phoenix Coyotes
Wydarzenia przedsezonowe NHL Entry Draft 1995
8 czerwca 1995 roku w znajdującej się w mieście Edmonton, hali Edmonton Coliseum (obecnie Rexall Place) odbył się trzydziesty trzeci w historii draft, którym to drużyny występujące w lidze NHL mogły wybrać młodych, perspektywicznych zawodników. Z numerem pierwszym wybranym został Amerykanin Bryan Berard, pochodzący z klubu Detroit Junior Red Wings, obrońca ten został wybrany przez drużynę Ottawa Senators. Łącznie zostało wybranych 234 graczy z 11 państw: 139 z Kanady, 25 z Rosji, 21 z Czech, 16 ze Stanów Zjednoczonych, 13 z Finlandii, 8 ze Szwecji, 7 ze Słowacji, 2 z Ukrainy i po jednym reprezentancie Niemiec Austrii oraz Kazachstanu.
W pierwszej trójce draftu znaleźli się również: kanadyjski obrońca Wade Redden, który przeszedł do New York Islanders. Trzecim zawodnikiem draftu był fiński obrońca Aki Berg, który przeszedł do Los Angeles Kings.
Sezon zasadniczy Drużyna Detroit Red Wings zwyciężyła w sezonie zasadniczym, kończąc go z drugim najwyższym wynikiem zdobytych punktów w historii NHL (131 punktów) i najlepszym od czasu powstania trofeum za to osiągnięcie Presidents’ Trophy. Ustanowili przy tym rekord zwycięstw (62 mecze). Jaromír Jágr ustanowił rekord zdobytych asyst oraz punktów przez skrzydłowego w jednym sezonie. Najskuteczniejszym zawodnikiem został Mario Lemieux dla którego był to ostatni sezon ze zdobytą większą liczbą punktów niż 150. Zdobył ich łącznie 161 (69 bramek, 92 asysty) w 70 meczach. Do sezonu 2007/2008 żaden zawodnik nie zdobył 60 bramek. Zwycięzca poprzedniej edycji Pucharu Stanleya – New Jersey Devils został pierwszą drużyną NHL od sezonu 1969/1970, który nie awansował do fazy play-off w następnym sezonie.
Tabela Konferencja WschodniaLp. Drużyna M Z P R Br Bl Pkt Dywizja1 Philadelphia Flyers 82 45 24 13 282-208 +74 103 ATL2 Pittsburgh Penguins 82 49 29 4 362-284 +78 102 NE3 New York Rangers 82 41 27 14 272-237 +35 96 ATL4 Florida Panthers 82 41 31 10 254-234 +20 92 ATL5 Boston Bruins 82 40 31 11 282-269 +13 91 NE6 Montreal Canadiens 82 40 32 10 265-248 +17 90 NE7 Washington Capitals 82 39 32 11 234-204 +30 89 ATL8 Tampa Bay Lightning 82 38 32 12 238-248 -10 88 ATL9 New Jersey Devils 82 37 33 12 215-202 +13 86 ATL10 Hartford Whalers 82 34 39 9 237-259 -22 77 NE11 Buffalo Sabres 82 33 42 7 247-262 -15 72 NE12 New York Islanders 82 22 50 10 229-315 -86 54 ATL13 Ottawa Senators 82 18 59 5 191-291 -100 41 NE Konferencja ZachodniaLp. Drużyna M Z P R Br Bl Pkt Dywizja1 Detroit Red Wings 82 62 13 7 325-181 +144 131 CEN2 Colorado Avalanche 82 47 25 10 326-240 +86 104 PAC3 Chicago Blackhawks 82 40 28 14 273-220 +53 94 CEN4 Toronto Maple Leafs 82 34 36 12 247-252 -5 80 CEN5 St. Louis Blues 82 32 34 16 219-248 -29 80 CEN6 Calgary Flames 82 34 37 11 241-240 +1 79 PAC7 Vancouver Canucks 82 32 35 15 2478-278 0 79 PAC8 Winnipeg Jets 82 36 40 6 275-291 -16 78 CEN9 Mighty Ducks of Anaheim 82 35 39 8 234-247 -13 78 PAC10 Edmonton Oilers 82 30 44 8 240-304 -64 68 PAC11 Dallas Stars 82 26 42 14 227-280 -53 66 CEN12 Los Angeles Kings 82 24 40 18 256-302 -46 66 PAC13 San Jose Sharks 82 20 55 7 252-357 -105 47 PAC
Legenda: Lp. – miejsce, M – mecze, Z – zwycięstwa, P – porażki, R – remisy, Br – bramki, Bl – bilans bramkowy, Pkt – punkty, ATL – Dywizja Atlantycka, CEN – Dywizja Centralna, NE – Dywizja Północno-wschodnia, PAC – Dywizja Pacyfiku = lider dywizji, = awans do playoff
Lista najlepszych strzelców Zawodnik Drużyna Mecze Gole Asysty Pkt Mario Lemieux Pittsburgh Penguins 70 69 92 161 Jaromír Jágr Pittsburgh Penguins 82 62 87 149 Joe Sakic Colorado Avalanche 82 51 69 120 Ron Francis Pittsburgh Penguins 77 27 92 119 Peter Forsberg Colorado Avalanche 82 30 86 116 Eric Lindros Philadelphia Flyers 73 47 68 115 Paul Kariya Mighty Ducks of Anaheim 82 50 58 108 Teemu Selänne Winnipeg/Anaheim 79 40 68 108 Siergiej Fiodorow Detroit Red Wings 78 39 68 107 Aleksandr Mogilny Vancouver Canucks 79 55 52 107
Playoff
Rozstawienie Po zakończeniu sezonu zasadniczego 16 zespołów zapewniło sobie start w fazie playoff. Drużyna Detroit Red Wings zdobywca Presidents’ Trophy uzyskała najlepszy wynik w lidze zdobywając w 82 spotkaniach 131 punktów. Jest to najwyżej rozstawiona drużyna. Kolejne miejsce rozstawione uzupełniają mistrzowie dywizji: Colorado Avalanche, Philadelphia Flyers oraz Pittsburgh Penguins.
Konferencja Wschodnia thumb|175px|Puchar Stanleya Philadelphia Flyers – mistrz dywizji atlantyckiej i konferencji wschodniej w sezonie zasadniczym oraz 103 punkty Pittsburgh Penguins – mistrz dywizji północno-wschodniej, 102 punkty New York Rangers – 96 punktów (41 zwycięstw) Florida Panthers – 92 punktów (41 zwycięstw) Boston Bruins – 91 punkty (40 zwycięstwa) Montreal Canadiens – 90 punkty (40 zwycięstw) Washington Capitals – 89 punktów (39 zwycięstw) Tampa Bay Lightning – 88 punktów (38 zwycięstw)
Konferencja Zachodnia Detroit Red Wings – mistrz dywizji centralnej oraz mistrz sezonu zasadniczego konferencji zachodniej, zdobywca Presidents’ Trophy oraz 131 punktów Colorado Avalanche – mistrz dywizji Pacyfiku, 104 punkty Chicago Blackhawks – 94 punkty (40 zwycięstw) Toronto Maple Leafs – 80 punktów (34 zwycięstwa) St. Louis Blues – 80 punktów (32 zwycięstwa) Calgary Flames – 79 punktów (34 zwycięstwa) Vancouver Canucks – 79 punktów (32 zwycięstwa) Winnipeg Jets – 78 punktów (36 zwycięstw)
Drzewko playoff Po zakończeniu sezonu zasadniczego rozpocznie się walka o mistrzostwo ligi w fazie playoff, która rozgrywana będzie w czterech rundach. Drużyna, która zajęła wyższe miejsce w sezonie zasadniczym w nagrodę zostaje gospodarzem ewentualnego siódmego meczu. Z tym, że zdobywca Presidents’ Trophy (w tym wypadku Washington Capitals) zawsze jest gospodarzem siódmego meczu. Wszystkie cztery rundy rozgrywane są w formuje do czterech zwycięstw według schematu: 2-2-1-1-1, czyli wyżej rozstawiony rozgrywa mecze: 1 i 2 oraz ewentualnie 5 i 7 we własnej hali. Niżej rozstawiona drużyna rozgrywa mecze w swojej hali: trzeci, czwarty oraz ewentualnie szósty.
Nagrody Nagroda Zawodnik Drużyna Art Ross Memorial Trophy Mario Lemieux Pittsburgh Penguins Bill Masterton Memorial Trophy Gary Roberts Calgary Flames Calder Memorial Trophy Daniel Alfredsson Ottawa Senators Conn Smythe Trophy Joe Sakic Colorado Avalanche Frank J. Selke Trophy Siergiej Fiodorow Detroit Red Wings Hart Memorial Trophy Mario Lemieux Pittsburgh Penguins Jack Adams Award Scotty Bowman Detroit Red Wings James Norris Memorial Trophy Chris Chelios Chicago Blackhawks King Clancy Memorial Trophy Kris King Winnipeg Jets Lady Byng Memorial Trophy Paul Kariya Anaheim Mighty Ducks Lester B. Pearson Award Mario Lemieux Pittsburgh Penguins Lester Patrick Trophy George Gund Ken Morrow Milt Schmidt NHL Plus/Minus Award Władimir Konstantinow Detroit Red Wings Vezina Trophy Jim Carey Washington Capitals William M. Jennings Trophy Chris Osgood Mike Vernon Detroit Red Wings Presidents’ Trophy Detroit Red Wings Prince of Wales Trophy Florida Panthers Clarence S. Campbell Bowl Colorado Avalanche Puchar Stanleya Colorado Avalanche
Linki zewnętrzne Hockey Database NHL.com
Kategoria:Sezony NHL Kategoria:1995 w hokeju na lodzie Kategoria:1996 w hokeju na lodzie Kategoria:1995 w Stanach Zjednoczonych Kategoria:1995 w Kanadzie Kategoria:1996 w Stanach Zjednoczonych Kategoria:1996 w Kanadzie