Jan Wittelsbach (ur. 1383 w Neunburg vorm Wald, zm. 14 marca 1443 w Kastl) – palatyn i książę Palatynatu – Neumarkt in der Oberpfalz. Syn króla Niemiec Ruprechta i Elżbiety Hohenzollern.
Według A. Hofmaistera 25 września 1407 ożenił się w RibeJ. P. Trap: Danmark. Ribe Amt, Gads Forlag, Kopenhaga 1965, s. 664.Edward Rymar, Rodowód książąt pomorskich, ss. 336-337. w Danii, z siostrą króla duńskiego Eryka pomorskiego, Katarzyną pomorską (ur. 1390 lub 1391, zm. 1426), córką księcia słupskiego Warcisława VII i Marii meklemburskiej (ur. 1363-1367, zm. 1402-1403). Para miała siedmioro dzieci, z których tylko jedno dożyło okresu dorosłego. Byli nimi: Małgorzata (ur. 1408, zm. ?), Adolf (ur. 1409, zm. 1409), Otton (ur. 1410, zm. ?), Jan II (ur. 1411, zm. ?), Fryderyk (ur. 1412, zm. ?), Jan III (ur. wrzesień 1413, zm. 1413), Krzysztof III Bawarski (ur. 26 lutego 1416, zm. 5 stycznia 1448) – król Danii, Norwegii i Szwecji
Po śmierci jego ojca w 1410 roku Palatynat został podzielony pomiędzy czterech synów Ruprechta. Najstarszy z nich Ludwik otrzymał największą część rodowych ziem, jak również tytuł elektora, oraz zwierzchnictwo nad pozostałymi członkami rodziny. Jan otrzymał część Górnego Palatynatu ze stolicą w Neumarkt in der Oberpfalz. Stefan otrzymał Palatynat–Simmern/Hunsrück–Zweibrücken. Najmłodszy z braci Otto otrzymał tereny Palatynatu-Mosbach.
Jan został sprzymierzeńcem cesarza Zygmunta Luksemburskiego, brał udział w wojnach husyckich. Dowodził wojskami cesarskim w bitwie pod Hiltersried.
Po śmierci pierwszej żony ożenił się ponownie z Beatrycze Wittelsbach (1403-1447), córką księcia Ernesta z Bawarii-Monachium (1373-1438). Para nie doczekała się potomstwa.
Przypisy
Kategoria:Urodzeni w 1383 Kategoria:Zmarli w 1443 Kategoria:Wittelsbachowie Kategoria:Władcy Palatynatu Kategoria:Uczestnicy wojen husyckich