Żółwie błotne, żółwie słodkowodne (Emydidae) – rodzina zauropsydów z nadrodziny Testudinoidea w rzędzie żółwi (Testudines). Obejmuje ponad 50 gatunków.
Zasięg występowania Żółwie błotne występują w ciepłych i umiarkowanych rejonach półkuli północnej: Europa, Ameryka Północna, zachodnia Azja, północna Afryka, północna Ameryka Południowa; dwa gatunki z rodzaju Trachemys występują na półkuli południowej – w północno-wschodniej i wschodniej części Ameryki Południowej. Brak w Australii.
Charakterystyka Opis Owalny karapaks pokrywają 3 rzędy dużych rogowych tarczek o symetrycznym ułożeniu otacza ściśle do nich przylegający rząd tarczek brzegowych. Pancerz wodnych gatunków jest spłaszczony, a lądowych wypukły, choć istnieją też gatunki o pośrednim kształcie pancerza. Długość karapaksu do 54,8 cm (u samic Trachemys grayi emolli). Palce kończyn nie są zrośnięte, natomiast są spięte w różnym stopniu błoną skórną. Biotop Zarówno lądowy, jak i wodny. Pokarm Mięsożerne albo roślinożerne, albo też wszystkożerne. Rozmnażanie Jajorodne jak wszystkie żółwie.
Podział systematyczny Do rodziny należą następujące rodzaje: Actinemys Chrysemys Clemmys – jedynym żyjącym przedstawicielem jest Clemmys guttata – żółw cętkowany Deirochelys – jedynym przedstawicielem jest Deirochelys reticularia – żółwik długoszyi Emydoidea – jedynym przedstawicielem jest Emydoidea blandingii – żółw stawowy Emys Glyptemys Graptemys Malaclemys – jedynym przedstawicielem jest Malaclemys terrapin – żółw diamentowy Pseudemys Terrapene Trachemys Dawniej do żółwi błotnych w randze podrodziny (Batagurinae) zaliczano także batagurowate, klasyfikowane obecnie jako osobna rodzina (Geoemydidae).
Przypisy
*