7 Pułk Grenadierów Króla Wilhelma I (2 Zachodniopruski) () – oddział piechoty Armii Cesarstwa Niemieckiego.
Historia 7 pułk grenadierów im. Króla Wilhelma I został sformowany 20 lutego 1797. Stacjonował w garnizonie Legnica i wchodził w skład XVIII Brygady Piechoty (18. Infanterie-Brigade), której dowództwo mieściło się w tym samym mieście.
XVIII BP podporządkowana była dowódcy 9 Dywizja Piechoty w Głogowie, a ta z kolei dowódcy V Korpusu Armijnego w Poznaniu
W wyniku mobilizacji, w sierpniu 1914 pułk osiągnął gotowość bojową i w składzie 18 Brygady Piechoty 9 Dywizji został wysłany na front zachodni.
Żołnierze pułku W 7 pułku grenadierów pełnili służbę służył m.in.: Erwin von Witzleben - feldmarszałek niemiecki okresu II wojny światowej, Nikolaus von Falkenhorst - generał pułkownik Wehrmachtu, ks. Czesław Wojtyniak - kapelan pułku w latach 1915-1918, mianowany pośmiertnie generałem brygady Wojska Polskiego.
Przypisy
Bibliografia
Claus von Bredow, bearb., Historische Rang- und Stammliste des deuschen Heeres (1905) Hermann Cron et al., Ruhmeshalle unserer alten Armee (Berlin, 1935) Hermann Cron, Geschichte des deutschen Heeres im Weltkriege 1914-1918 (Berlin, 1937) Günter Wegner, Stellenbesetzung der deutschen Heere 1815-1939. (Biblio Verlag, Osnabrück, 1993), Bd. 1
Kategoria:Pułki grenadierów Cesarstwa Niemieckiego Kategoria:Niemieckie jednostki piechoty rozwiązane w 1919 Kategoria:Wojsko w Legnicy Kategoria:Jednostki organizacyjne wojska utworzone w 1797