Piekarz – osoba zajmująca się zawodowo piekarstwem. __TOC__
Ludność służebna thumb thumb Piekarze (łac. panifices, pistores, fornarii; niem. Baecker) to także, w okresie wczesnego średniowiecza, grupa książęcej, biskupiej ludności służebnej – ministeriales, która zajmowała się wyrabianiem i wypiekiem chleba oraz innego pieczywa. Pojawiają się w Polsce na pierwszych uposażeniach klasztorów, wymienieni w Przywileju tynieckim (1105) i w Bulli Gnieźnieńskiej (1136), gdzie występują razem z kucharzami i koniuchami jako ministeriales w opactwie w Łęczycy. Na służbie książęcej wędrowali razem z dworem, dlatego tak jak kucharzy i łagiewników, mieszkańcy osad mieli obowiązek ich gościć. Piekarze wymieniani w najstarszych dokumentach prawa magdeburskiego, razem z rzeźnikami i szewcami zakładali pierwsze, miejskie cechy branżowe w Polsce. W XV-wiecznym Poznaniu i Krakowie piekarze byli też hodowcami świń. Rady miejskie obu tych miast ograniczały piekarzom ich liczbę do 12–16 sztuk.
Świadectwem ich istnienia są nazwy typu Piekary, którą nosi kilkanaście osad w Polsce, położonych w sąsiedztwie starych grodówK. Modzelewski, Piekarze, [w:] Encyklopedia historii gospodarczej Polski do 1945 roku, t. 2, red. M. Kamler, Warszawa 1981, s. 43..
Zobacz też cech piekarzy
Przypisy
Bibliografia Jerzy Wyrozumski, "Cracovia Mediaevalis", Kraków 2010,str.403,407,409
Linki zewnętrzne
Stowarzyszenie Rzemieślników Piekarstwa Rzeczypospolitej Polskiej
Kategoria:Ludność służebna Kategoria:Zawody rzemieślnicze Kategoria:Piekarnictwo