Ostrolot ciemny (Artamus cyanopterus) – gatunek małego ptaka z rodziny ostrolotów (Artamidae). Żyje w lasach i zadrzewieniach tropikalnych i subtropikalnych rejonów wschodniej i południowej Australii. Nie jest zagrożony wyginięciem.
Rozmieszczenie geograficzne Ostroloty ciemne występują we wschodniej i południowej Australii na terenach od płaskowyżu Atherton Tableland w Queenslandzie, na południe do Tasmanii i na zachód po południowo-zachodnią Australię Zachodnią. Zasięg występowania gatunku jest szacowany na 7,45 miliona km².
Systematyka Ostrolot ciemny opisany został w 1801 roku przez angielskiego ornitologa Johna Lathama pod nazwą Loxia cyanoptera. Jako miejsce typowe autor wskazał Nową Południową Walię. Obecnie gatunek zaliczany jest do rodzaju Artamus. Wyróżnia się dwa podgatunki: Artamus cyanopterus cyanopterus (Latham, 1801) – północno-środkowy Queensland do południowo-wschodniej Australii Południowej i Tasmanii, w tym Wyspa Kangura i wyspy w Cieśninie Bassa; Artamus cyanopterus perthi (Mathews, 1915) – południowo-zachodnia Australia Zachodnia do południowo-środkowej Australii Południowej (do Półwyspu Eyre’a).
Morfologia Długość ciała 18 cm; masa ciała 21–47 g.
Ostrolot ciemny to niewielki ptak z ciemnobrązowym lub szarym upierzeniem. Posiada czarną plamę przed oczami i szare (czasem czarniawe) skrzydła z białymi pręgami. Ostrolot ciemny ma czarny ogon z białą końcówką. Dziób jest niebieskoszary, z czarnym końcem. Tęczówki ciemnobrązowe. Obie płcie są do siebie podobne.
Ekologia i zachowanie Środowisko Ostroloty ciemne żyją zwykle w otwartych lasach eukaliptusowych i zadrzewieniach, spotykane są także na obszarach rolniczych.
Zachowanie Ostroloty ciemne żyją w niewielkich stadach liczących od 10 do 30 ptaków; w chłodniejszych miesiącach do snu zbijają się w gromadę. Jako ptaki społeczne wypracowały system okrzyków służących do komunikacji np. ostrzegających przed niebezpieczeństwem.
Dieta Dieta ostrolotów ciemnych jest zróżnicowana. Żywią się różnymi rodzajami liści i trawiastym materiałem, które znajdują na ziemi, drzewach i krzewach. Zjadają także termity, motyle i inne owady, a także piją nektar z kwiatów.
Rozmnażanie mały|Dorosły osobnik z pisklętami Sezon lęgowy trwa od sierpnia do lutego. Ostroloty ciemne gnieżdżą się w koloniach, by lepiej chronić swe młode przed drapieżnikami.
Gniazdo ostrolota ciemnego to luźna konstrukcja w kształcie miseczki, składająca się z gałązek, korzonków i traw; w środku wyścielone jest drobną trawą, czasem też końskim włosiem, a niekiedy w ogóle nie ma wyściółki. Gniazdo znajduje się w rozwidleniu gałęzi drzewa lub krzewu, w szczelinie w gałęzi lub pniu, za korą, a nawet na górnej części słupka ogrodzeniowego. Budowane jest przez oba ptaki z pary w czasie od sierpnia do stycznia; oba ptaki bronią też otoczenia gniazda. Samica składa zwykle 3–4 białe jaja z plamkowaniem, czasem mniej. Wysiadywaniem zajmują się oboje rodzice. Pisklęta wykluwają się po około 16 dniach. Opieką nad pisklętami także zajmują się oboje rodzice, mogą im również pomagać inne osobniki. Po 16–20 dniach od wyklucia młode wylatują z gniazda.
Status zagrożenia W Czerwonej księdze gatunków zagrożonych Międzynarodowej Unii Ochrony Przyrody (IUCN) ostrolot ciemny zaliczany jest do kategorii LC ( – najmniejszej troski). Liczebność populacji nie została oszacowana, ale ptak ten opisywany jest jako pospolity. Trend liczebności populacji oceniany jest jako spadkowy ze względu na przekształcanie jego siedlisk w tereny rolnicze.
Uwagi
Przypisy Systematyka i nazwy polskie za:
Linki zewnętrzne
Kategoria:Ostroloty Kategoria:Ptaki Australii Kategoria:Fauna endemiczna Australii Kategoria:Taksony opisane przez Johna Lathama Kategoria:Gatunki i podgatunki zwierząt nazwane w 1801 roku