Żyzny Półksiężyc, inaczej Złoty RógW. Tyloch, Bliski Wschód, [w:] Historia starożytna. Red. M. Jaczynowska, wyd. 2. zm., Warszawa: WSiP, 1974, s. 11. – pas ziem o większej żyzności, mający kształt wielkiego półksiężyca, ciągnącego się od Egiptu poprzez Palestynę i Syrię po Mezopotamię.
Charakterystyka Kolebka geograficzna wielkich cywilizacji starożytnego Bliskiego Wschodu. Obejmował tereny rozciągające się od Memfis w dolinie Nilu, aż do Ur na południu Mezopotamii, włączając w to tereny Syrii i Kanaanu, stepu pomiędzy łańcuchem górskim Azji Mniejszej i Pustynią Syryjską. Czasem za część Żyznego Półksiężyca uważa się też wyspę Cypr.
Dzięki dogodnym warunkom powstały tu pierwsze obszary rolnicze (ok. 10 000 roku p.n.e.). W czasach rewolucji neolitycznej uprawiano tu pszenicę, proso i jęczmień. Gdy człowiek udomowił nowe gatunki roślin i zwierząt, zaczęto uprawiać rośliny strączkowe, figi oraz winną latorośl. Później rozwinęły się cywilizacje Mezopotamii, Syropalestyny, Cypru, Elamu i starożytnego Egiptu.
Zobacz też Europejski banan
Przypisy
Kategoria:Regiony Azji Kategoria:Regiony Afryki Kategoria:Starożytny Bliski Wschód Kategoria:Historia gospodarcza starożytności Kategoria:Historia rolnictwa Kategoria:Półksiężyce