Jędrzej Krupiński (ur. 11 listopada 1744, zm. 27 kwietnia 1783) – polski lekarz anatom. Studiował medycynę na uniwersytecie w Wiedniu w klinice Antona de Haëna. 24 grudnia 1772 otrzymał promocję doktorską. W 1773 objął – wraz z Janem Franciszkiem Spaventim – urząd lekarza prowincjalnego (medicus provincialis) Lwowa, a w 1776 został naczelnym lekarzem (protomedicus) na obszarze Galicji. Organizator służby zdrowia. Do jego zasług należy poprawa warunków sanitarnych. Był wykładowcą i profesorem medycyny na uniwersytecie Lwowskim, oraz w szkole cyrulików i akuszerek.
Publikacje Theses medicae pro honoribus doctoralibus obtinendis (Viennae 1772). Tractatus de febribus acutis generatim acceptis (Leopoli 1774). Podręcznik anatomii: Osteologia lub nauka o kościach ciała człowieczego (Lwów 1774 ; dostępne online), Splanchnologia lub nauka o trzewach w ciele człowieczym się znayduiących z przydatkiem wykładów fizyologicznych (Lwów 1775 ; dostępne online), Opisanie chorób powszechnieyszych, ich leczenia y osobliwszych uwag (Lwów 1775), Nauka o naczyniach w ciele człowieczem się znayduiących (Lwów 1776), Nauka o myszkach y ścięgnach (Lwów 1777). Wiadomość o rozciekach w powszechniości, w szczególności zaś o wodzie mineralnej kozińskiej. Poczajów 1782.
Przypisy
Bibliografia Władysław Szumowski, Galicya pod względem medycznym za Jędrzeja Krupińskiego pierwszego protomedyka 1772–1783. Lwów 1907. Edward Stocki, Krupiński Andrzej (1744–1783), [w:] Polski Słownik Biograficzny, t. 15. Kraków 1970, s. 407–408.
Kategoria:Polscy lekarze Kategoria:Urodzeni w 1744 Kategoria:Zmarli w 1783