thumb|Buddyjski prozelityzm podczas władania Aśoki (260–218 r. p.n.e.) Prozelityzm (, prosēlytos „obcy, przybysz“ od προσ, pros „w stronę“ oraz ἐλεύσομαι, eleusomai czas przyszły od ἔρχομαι, érchomai „przybywać“), Strong's Concordance: προσήλυτος – nawracanie innych na swoją wiarę.
Geneza pojęcia Pierwotnie, w Biblii, pojęcia tego używano w odniesieniu do poganina, który przyjął judaizm. Działalność misyjna i prozelityzm były jeszcze do niedawna pojęciami w zasadzie równoważnymi.
Chrześcijaństwo
Ujęcie pozytywne W wydanej 14 grudnia 2007 przez Kongregację Nauki Wiary "Nocie doktrynalnej na temat niektórych aspektów ewangelizacji" mówi się, że prozelityzm rozumiany jako niezdrowy przymus do zmiany wyznania nie powinien mieć miejsca w chrześcijańskiej ewangelizacji. Jednak nie można mówić o prozelityzmie (w negatywnym tego słowa znaczeniu), gdy "chrześcijanin niekatolik, z przyczyn sumienia i przekonany o prawdzie katolickiej, prosi o wejście w pełną jedność z Kościołem katolickim"Nota doktrynalna na temat niektórych aspektów ewangelizacji. Pochwala się za to dążenie do jedności w wierze oparte na wzajemnym dialogu, który nie jest jedynie wymianą poglądów, ale także wymianą duchowych darówNota doktrynalna na temat niektórych aspektów ewangelizacji, pkt.13.
Ujęcie negatywne We współczesnym dialogu ekumenicznym termin nabrał negatywnego, na poły politycznego znaczenia w odniesieniu do działalności chrześcijan, mającej na celu pozyskanie wyznawców z innych wspólnot chrześcijańskich poprzez przekupstwo, zastraszenie czy zewnętrzny przymusNota doktrynalna na temat niektórych aspektów ewangelizacji, pkt.8.
Problem prozelityzmu jest szczególnie często podnoszony przez Rosyjski Kościół Prawosławny w odniesieniu do Kościoła katolickiego. Problem ten pojawia się również we wzajemnych relacjach innych wyznańPor. adhortacja Jana Pawła II: Ecclesia in Europa, pkt.32.
Zobacz też misja (religia) chrystianizacja islamizacja Minos Kokkinakis
Przypisy
Kategoria:Chrześcijaństwo Kategoria:Judaizm