Kazimierz Podrez pseud. "Krukowski" herbu Ogończyk (ur. 1892 w Leplu (woj. witebskie), zm. 25 grudnia 1952 w Workucie) – funkcjonariusz Policji Państwowej, zesłaniec.
Urodził się w 1892 w rodzinie Teodora i Anastazji. Dzieci: Edward Podrez i Zbigniew Podrez-Kisielewski.
W okresie międzywojennym był przodownikiem Policji Państwowej. W czasie drugiej wojny światowej pracował w Delegaturze Rządu jako archiwista podziemnej policji. 23 października 1944 został aresztowany przez NKWD i osadzony w więzieniu w Kownie. 16 maja 1945 został skazany przez trybunał wojskowy w Wilnie na 10 lat ciężkiego obozu. 27 czerwca tego roku został wysłany do Workutłagu, w 1949 przeniesiony do Rieczłagu, a w 1950 do Minłagu. 25 grudnia 1952 zginął w Workucie w czasie buntu.
Przypisy
Bibliografia Wileńskie Rozmaitości nr 4/5 (103/104), 2007, s. 126
Kategoria:Członkowie Delegatury Rządu na Kraj Kategoria:Ofiary represji wobec Polaków i obywateli polskich w Związku Socjalistycznych Republik Radzieckich 1945–1989 Kategoria:Ogończykowie Kategoria:Podoficerowie II Rzeczypospolitej Kategoria:Polscy zesłańcy do Workuty Kategoria:Przodownicy Policji Państwowej Kategoria:Więźniowie radzieckich łagrów Kategoria:Polscy zesłańcy w Związku Socjalistycznych Republik Radzieckich Kategoria:Urodzeni w 1892 Kategoria:Zmarli w 1952