Tadeusz Mańkowski (ur. 2 sierpnia 1878 we Lwowie, zm. 8 sierpnia 1956 w Krakowie) – polski prawnik, historyk sztuki, muzealnik, pracownik Zakładu Narodowego im. Ossolińskich we Lwowie, wykładowca Uniwersytetu Jagiellońskiego, dyrektor Zamku Królewskiego na Wawelu – Państwowych Zbiorów Sztuki (1945–1951).
Życiorys Urodził się w rodzinie Włodzimierza, sędziego, i Jadwigi z Łozińskich. W wieku 5 lat został osierocony przez ojca. Ukończył we Lwowie gimnazjum i odbył studia na Uniwersytecie Franciszkańskim, uzyskując w 1904 tytuł doktora praw. W czasie studiów, w latach 1898–1902 pracował w Zakładzie Narodowym im. Ossolińskich. Po studiach odbył roczną praktykę sądową w Innsbrucku, następnie powrócił do Lwowa i został adwokatem. Jego głębokie zainteresowanie historią sztuki, rozwijane w ciągu wielu lat, przyniosło efekty w postaci licznych artykułów naukowych oraz referatów na konferencje i kongresy z dziedziny sztuki i archeologii. W uznaniu zasług został członkiem Towarzystwa Naukowego we Lwowie, PAU, Towarzystwa Orientalistycznego, Towarzystwa Naukowego Warszawskiego, członkiem Komitetu Teorii i Historii Sztuki PAN.
Lata II wojny światowej spędził we Lwowie, pracując w instytucjach naukowych i kulturalnych miasta.
W 1945 wysiedlony ze Lwowa w akcji ekspatriacyjnej Polaków zamieszkał w Krakowie, gdzie w latach 1945–1951 był dyrektorem Państwowych Zbiorów Sztuki na Wawelu. Urządził tam tymczasową ekspozycję zbiorów sztuki, gdyż najcenniejsze eksponaty (m.in. arrasy wawelskie) wywiezione zostały w 1939 do Kanady, zorganizował pracownie konserwacji zabytków.
W 1948 habilitował się na UJ i jako docent prowadził tam wykłady.
W 1955 otrzymał Nagrodę Państwową II stopnia za pracę pt. Polskie tkaniny i hafty XVI–XVIII w.
Był żonaty ze Stefanią z domu Nikorowicz (1898–1982). Nie miał dzieci.
Zmarł w Krakowie, pochowany na cmentarzu Salwatorskim (sektor SC13, rząd 1, nr grobu 65).
mały|Grób prof. Tadeusza Mańkowskiego na cmentarzu Salwatorskim Spuścizna naukowa 223 dzieła (prawie wszystkie wydane, tylko 9 pozostających w rękopisie), w tym pozycje obejmujące: kulturę i sztukę Lwowa sztukę epoki stanisławowskiej Wawel i jego zbiory oraz sztukę Renesansu sztukę za króla Jana III sztuki zdobnicze sztukę Wschodu sztukę ormiańską w Polsce sarmatyzm w sztuce polskiej dzieła artystów obcych w polskim posiadaniu sylwetki polskich kolekcjonerów sztuki oraz nekrologi wybitnych historyków sztuki
Publikacje Prawo łowieckie w Polsce w wiekach średnich (1904) Hoczew i Balowie (w 400 rocznicę fundacyi kościoła w Hoczwi) (1910) Ordery i odznaczenia Krzyż Oficerski Orderu Odrodzenia Polski (29 października 1947) „za zasługi położone w zabezpieczeniu arcydzieł kultury polskiej”. Medal 10-lecia Polski Ludowej (14 stycznia 1955) – Uchwała Rady Państwa z dnia 14 stycznia 1955 r. nr 0/126 – na wniosek Prezesa Polskiej Akademii Nauk.
Przypisy
Bibliografia Polski Słownik Biograficzny. T. XIX. 1974, s. 522–524. Tadeusz Mańkowski: Polskie tkaniny i hafty XVI–XVIII w. Wrocław. Ossolineum 1954, 180 s., 140 il.
Linki zewnętrzne Zdzisław Żygulski - Wspomnienie o Tadeuszu Mańkowskim Tadeusz Mańkowski – publikacje w bibliotece Polona
Kategoria:Absolwenci Wydziału Prawa Uniwersytetu Lwowskiego Kategoria:Członkowie Towarzystwa Naukowego Warszawskiego Kategoria:Członkowie Towarzystwa Naukowego we Lwowie Kategoria:Dyrektorzy muzeów w Polsce Kategoria:Ludzie związani z Krakowem Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Oficerskim Orderu Odrodzenia Polski (Polska Ludowa) Kategoria:Odznaczeni Medalem 10-lecia Polski Ludowej Kategoria:Odznaczeni Odznaką Nagrody Państwowej Kategoria:Pochowani na cmentarzu Salwatorskim w Krakowie Kategoria:Polacy wysiedleni z Kresów Wschodnich w latach 1944–1946 Kategoria:Polscy adwokaci Kategoria:Polscy armeniści Kategoria:Polscy historycy sztuki Kategoria:Urodzeni w 1878 Kategoria:Nauczyciele akademiccy Uniwersytetu Jagiellońskiego Kategoria:Zmarli w 1956