13 Biełozierski Pułk Piechoty Generał-Feldmarszałka Księcia Wołkońskiego (ros. 13-й пехотный Белозерский генерал-фельдмаршала князя Волконского полк) – pułk piechoty okresu Imperium Rosyjskiego. mały Charakterystyka Sformowany 6 grudnia 1708 za panowania cara Piotra I Wielkiego, rozformowany w 1918. Stacjonował między innymi w m. Łomża. Nosił nazwy: Biełozierski pp (1811–1843), pp gen. adiutanta ks. Wołkońskiego (1843–1850), pp gen. feldmarszałka ks. Wołkońskiego (1850–1852), Biełozierski pp (1852–1856). Żołnierze pułku na kołnierzu szynela nosili szkarłatne patki.
Pułk wziął udział w działaniach zbrojnych epoki napoleońskiej, a także w działaniach zbrojnych okresu I wojny światowej. Podczas bitwy o Warszawę we wrześniu 1831 brał udział w ataku na Redutę Ordona. Szczątki jego żołnierzy odnaleziono na stanowisku archeologicznym na Reducie. Na cmentarzu w Działoszynie znajduje się żeliwny pomnik. Pochowano tu oficera 13 Biełozierskiego pułku piechoty podpułkownika Fiodora Stiepanowicza Sozanowicza (5 lutego 1829 – 28 sierpnia 1867).
Podporządkowanie Lipiec 1914: 6 Korpus Armijny – Łomża 4 Dywizja Piechoty – Łomża 1 Brygada Piechoty – Łomża 13 Biełozierski pułk piechoty – Łomża
Przypisy
Bibliografia
Kategoria:Pułki piechoty Imperium Rosyjskiego Kategoria:Wojsko w Łomży Kategoria:Rosyjskie jednostki organizacyjne wojska utworzone w 1708 Kategoria:Rosyjskie jednostki piechoty rozwiązane w 1918