30 stycznia 1831 Sejm wybrał prezesem Rządu Narodowego Królestwa Polskiego Adama Jerzego Czartoryskiego i dokonał wyboru czterech pozostałych członków. Adam Jerzy Czartoryski, pod wpływem wypadków nocy sierpniowej, podał się do dymisji 17 sierpnia 1831.
Adam Jerzy Czartoryski – prezes, szef Wydziału Spraw Zagranicznych Wincenty Niemojowski – wiceprezes, szef Wydziału Administracji i Policji Teofil Morawski – szef Wydziału Skarbowy Stanisław Barzykowski – szef Wydziału Wojny, Zaciągu, Uzbrojenia i Potrzeb Wojskowych Joachim Lelewel – szef Wydziału Wyznań Religijnych, Oświecenia i Sprawiedliwości
Gustaw Małachowski – wiceminister spraw zagranicznych Izydor Krasiński – minister wojny Bonawentura Niemojowski – minister sprawiedliwości Alojzy Prosper Biernacki – minister skarbu Andrzej Antoni Plichta – sekretarz generalny, koordynator prac rządu
zmiany: 1 lutego 1831 ministrem spraw wewnętrznych został Aleksander Stanisław Bniński 8 marca 1831 z funkcji ministra wojny ustąpił Izydor Krasiński, którego zastąpił Franciszek Morawski 10 marca 1831 z funkcji ministra spraw wewnętrznych ustąpił Aleksander Stanisław Bniński, ministrem spraw wewnętrznych i policji został Bonawentura Niemojowski, który ustąpił z funkcji ministra sprawiedliwości ministrem sprawiedliwości został Wiktor Rembieliński 14 maja 1831 z funkcji ministra spraw wewnętrznych i policji ustąpił Bonawentura Niemojowski, którego zastąpił Antoni Gliszczyński, czerwiec 1831 z funkcji ministra skarbu ustępuje Alojzy Prosper Biernacki, którego zastąpił Leon Dembowski, z funkcji wiceministra spraw zagranicznych ustąpił Gustaw Małachowski, którego zastąpił Andrzej Horodyski.
Kategoria:Rządy powstania listopadowego