thumb Pokora – polski herb szlachecki.
Blazonowanie W polu błękitnym podkowa srebrna ku dołowi otwarta. W pośrodku poziomo obłożona kluczem srebrnym zębem w lewo na dół zwróconym. W zębie krzyż wycięty, który dzieli go na dwa mniejsze zęby. W klejnocie nad hełmem w koronie szlacheckiej trzy pióra strusie (białe). Labry z pokryciem błękitnym i podbiciem srebrnym.
Herb Pokora II (ze złotym kluczem i pięcioma piórami strusimi) odmiana znana z herbarza galicyjskiegoJuliusz Ostrowski, Księga herbowa rodów polskich, cz.2, Warszawa 1906, s.272 Legenda herbowa Według Paprockiego, na którego powołuje się Kasper Niesiecki w swoim herbarzu, herb pochodzi z czasów panowania księcia Władysława Hermana: gdy przodek tego herbu za jakiś excess pokutując, do Rzymu zaszedł, od Papieża otrzymał taką formą herb, co i samo imię tego herbu Pokora, mówi, że jest dowodemKasper Niesiecki, Herbarz Polski ks. Kaspra Niesieckiego S.J. powiększony dodatkami z późniejszych autorów, rękopisów, dowodów urzędowych i wydany przez Jana Nep. Bobrowicza w Lipsku, nakładem i drukiem Breitkopfa i Hertela, tom VII, Lipsk 1841, s.356, 357. Herbowni Lista herbownych pieczętujących się herbem Pokora z Herbarza polskiego Tadeusza Gajla:
Chmieliński, Cichnicki, Ciechnicki, Golimuntowicz, Gutwiński, Kęstowicz, Kiwilewski, Kossopolański, Kozopolański, Kulicki, Kuliński, Lialański, Lichtański, Lichtyński, Lulkowski, Pokora, Pokorski, Pol, Polakowski, Polański, Puntus, Puzik.
Przypisy
Bibliografia Kasper Niesiecki, Herbarz Polski, wyd. J.N. Bobrowicz, Lipsk 1839-1845 – herb Pokora (t. 7 s. 356-357)
Linki zewnętrzne
Herb Pokora II i herbowni.
Kategoria:Herby szlacheckie