Hydroksowęglan magnezu, zasadowy węglan magnezu, – nieorganiczny związek chemiczny, hydroksosól węglanu magnezu i wodorotlenku magnezu.
Uwodniony hydroksywęglan magnezu znany jest pod nazwą „magnezja biała” (). Występuje naturalnie jako minerały: artynit (trihydrat), hydromagnezyt (tetrahydrat) i dypingit (pentahydrat).
Właściwości Gęstość nasypowa: około 60–600 g/dm³.
Otrzymywanie Hydroksywęglan magnezu otrzymać można w wyniku dodawania sody do roztworu siarczanu magnezu. Może też być strącany z roztworów innych soli magnezu węglanami innych litowców.
Zastosowanie wypełniacz do farb odtrutka po spożyciu kwasów i związków metali puder we wspinaczce – zapobiega ślizganiu się spoconych dłoni i palców po chwytach (oprócz magnezji w proszku stosowana jest również magnezja w płynie – zawiesina magnezji w alkoholu z dodatkiem kalafonii) w sporcie, a zwłaszcza w atletyce – zapobiega ześlizgiwaniu się spoconych dłoni z gryfów, drążków i innych przyrządów gimnastycznych
Użycie medyczne Zasadowy węglan magnezu jako substancja do stosowania w lecznictwie ma swoją monografię szczegółową w Farmakopei Polskiej VIII pod nazwą łac. i oraz w Farmakopei Polskiej VI pod nazwą łac. .
Hydroksywęglan magnezu stosuje się leczniczo w uzupełnianiu obniżonej ilości magnezu w organizmie co objawia się kurczami mięśni i drętwieniu kończyn, bólem mięśni, przewlekłym zmęczeniem, nadmierną pobudliwością nerwową, zaburzeniami snu. Ponadto używany jest w leczeniu wspomagającym zaburzeń rytmu serca i niewydolności serca z towarzyszącymi komorowymi zaburzeniami rytmu oraz jako składnik leków zobojętniających kwas żołądkowy i osmotycznych środków przeczyszczających.Stosowany jest też profilaktycznie w okresie długotrwałego stosowania niektórych leków moczopędnych, w okresie stosowania doustnych środków antykoncepcyjnych, podczas kuracji odchudzających oraz w okresie wzmożonego wysiłku fizycznego.
Przeciwwskazania nadwrażliwość na substancję czynną hipermagnezemia ciężka niewydolność nerek blok przedsionkowo-komorowy miastenia hipotonia biegunka
Interakcje Hydroksywęglan magnezu może zmniejszyć wchłanianie: tetracyklin preparatów żelaza fluorochinolonów doustnych leków przeciwzakrzepowych
Wchłanianie magnezu z przewodu pokarmowego mogą zmniejszać: fosforany duże dawki wapnia nadmiar lipidów fityniany
Wydalanie z moczem nasilają: diuretyki pętlowe antybiotyki aminoglikozydowe mineralokortykosteroidy cisplatyna cykloseryna amfoterycyna Witamina B6 może nasilać działanie magnezu, natomiast dożylne podanie soli wapnia może jego działanie osłabiać.
Działanie niepożądane Preparaty magnezu są na ogół dobrze tolerowane po podaniu doustnym. Mogą wystąpić niezbyt często zaburzenia ze strony przewodu pokarmowego, takie jak biegunka, nudności lub wymioty.
Dawkowanie Profilaktycznie: 600 mg, 3 razy na dobę
Leczniczo: dawkowanie indywidualne; w celu uzupełnienia niedoboru magnezu zwykle 1,5 g, 3 razy na dobę; przeczyszczająco 2–4 g, 2 razy na dobę
Preparaty Tabletki Magnezin (Polfa Grodzisk)
Uwagi
Przypisy
Bibliografia
Magnezu, hydroksowęglan Kategoria:Leki Kategoria:Nieorganiczne sole magnezu Magnezu, hydroksowęglan