Franciszek Siwek (ur. 30 listopada 1858 w Suchej Górnej, zm. 21 czerwca 1933 w Suchej Górnej) – polski poeta ludowy i publicysta, z wykształcenia cieśla.
Był synem chałupnika. Skończył jedną klasę w szkole ludowej w Suchej Górnej. Pracował jako górnik w kopalni "Gabriela" w Karwinie. Bibliotekarz istniejącego od 1883 do I wojny światowej Kółka Rolniczego i Oświatowego w Suchej Górnej.
Karierę publicystyczną zaczynał od pisania do dwutygodników "Wieniec" i "Pszczółka". Od 1897 roku jego artykuły ukazywały się w "Głosie Ludu Śląskiego", a od 1903 roku w "Robotniku Śląskim". Był też autorem utworów okolicznościowych: Pamięci zabitych braci-górników, Na grób Józefa Szymana, Na powitanie "Głosu Ludu Śląskiego" i Pieśni cieślarzy. W literaturze zwraca się uwagę, że jego twórczość poetycka Była najlepszym wyrazem uczuć polskich górników i biedoty chłopskiej na terenie Zagłębia KarwińskiegoJ. Golec, S. Bojda, Słownik biograficzny..., t. 2, s. 211..
Pracował jako cieśla w Suchej Górnej, a od 1917 roku także jako grabarz na miejscowym cmentarzu komunalnym.
Przypisy
Bibliografia Golec J., Bojda S., Słownik biograficzny ziemi cieszyńskiej, t. 2, Cieszyn 1995, s. 211. Miękina L., Prekursorzy, Cieszyn 1988, s. 113. Miękina L., Znów minie wiek... Antologia literatury nadolziańskiej, Cieszyn 2001, s. 94-96.
Kategoria:Ludzie urodzeni w Suchej Górnej Kategoria:Polscy cieśle Kategoria:Polscy poeci Kategoria:Polscy publicyści Kategoria:Urodzeni w 1858 Kategoria:Zmarli w 1933