Biegacz fioletowy (Carabus (Megodontus) violaceus) – gatunek chrząszcza z rodziny biegaczowatych i podrodziny Carabinae.
Taksonomia Gatunek został opisany w 1758 roku przez Karola Linneusza. Klasyfikowany jest obecnie w podrodzaju Megodontus, zaliczanym do podziału (subdivisio) Procrustomorphi w dziale (divisio) Multistriati.
Opis Osiąga długość od 18 lub 22 do 34 lub 35 mm. Przedostatni człon głaszczków wargowych wieloszczeciniasty. Gula bez uszczecinionych punktów. Boczna krawędź przedplecza i pokryw silnie metalicznie fioletowa lub niebieska (do niebieskozielonej). Pokrywy ma gładkie lub z podłużnymi homogenicznymi rzędami. Gatunek bardzo zmienny.
Biologia i ekologia Jest drapieżnym polifagiem polującym na inne owady oraz ich larwy, ślimaki i dżdżownice. Żywi się również świeżą padliną oraz grzybami. Aktywny nocą. W ciągu dnia ukrywa się w mchu, pod kamieniami lub kawałkami drewna. Larwy smukłe i długie podobnie jak dorosłe prowadzą nocą drapieżny tryb życia. Po trzech linieniach przepoczwarczają się w ziemi. Okres aktywności rozciąga się od czerwca do sierpnia.
Habitat Żyje w wilgotnych lasach liściastych i mieszanych, preferując gleby humusowe. Zamieszkuje również łąki łęgowe oraz inne otwarte tereny. Preferuje tereny wilgotne natomiast zdecydowanie unika suchych.
W górach występuje także powyżej piętra lasu.
Rozprzestrzenienie Gatunek palearktyczny. W Europie wykazany z Albanii, Andory, Austrii, Belgii, Bośni i Hercegowiny, Bułgarii, Białorusi, Czech, Chorwacji, Danii, Estonii, Finlandii, Francji, Grecji, Hiszpanii, Holandii, byłej Jugosławii, Luksemburgu, Liechtensteinu, Litwy, Łotwy, Macedonii, Mołdawii, Niemiec, Norwegii, obwodu królewieckiego, Polski, europejskiej Rosji, Rumunii, Słowacji, Szwecji, Szwajcarii, Ukrainy, Węgier, Wielkiej Brytanii i Włoch. Poza Europą znany z zachodniej Syberii, Kazachstanu i Gruzji.
Systematyka Wyróżnia się 20 podgatunków tego biegacza:
Carabus violaceus andrzejuscii Fischer, 1823 Carabus violaceus aurichalceus Kraatz, 1879 Carabus violaceus aurolimbatus Dejean, 1829 Carabus violaceus azurescens Dejean, 1826 Carabus violaceus baeterrensis Lapouge, 1901 Carabus violaceus dryas Gistl, 1857 Carabus violaceus exasperatus Duftschmid, 1812 Carabus violaceus fiorii Born, 1901 Carabus violaceus fulgens Charpentier, 1825 Carabus violaceus germarii Sturm, 1815 Carabus violaceus liguriensis Breuning, 1934 Carabus violaceus mixtus Gehin, 1876 Carabus violaceus neesi Hoppe et Hornschuch, 1825 Carabus violaceus picenus Carabus violaceus purpurascens Fabricius, 1787 Carabus violaceus rilvensis Kolbe, 1887 Carabus violaceus salisburgensis Kraatz, 1879 Carabus violaceus violaceus Linne, 1758 Carabus violaceus vlasuljensis Apfelbeck, 1894 Carabus violaceus wolffii Dejean, 1826
W Polsce występują C. v. violaceus i C. v. andrzejuscii.
Przypisy
Kategoria:Biegacze Kategoria:Chrząszcze Azji Kategoria:Chrząszcze Europy Kategoria:Gatunki i podgatunki zwierząt nazwane w 1758 roku Kategoria:Taksony opisane przez Karola Linneusza