Friedrich Wilhelm Kalkbrenner (ur. 7 listopada 1785, zm. 10 czerwca 1849) – niemiecki pianista, kompozytor i pedagog. Początkowo uczył się muzyki u ojca w 1799-1801 studiował w konserwatorium w Paryżu m.in. u L. Adama (fortepian) oraz u Ch.-S. Catela (kompozycja).
W latach 1803–1804 przebywał w Wiedniu pod opieką Josepha Haydna, poznał tam Muzio Clementiego.
Koncertował m.in. w Monachium, Stuttgarcie i Frankfurcie nad Menem. Dopiero występując w Anglii (1814-1823), zyskał rozgłos jako znakomity pianista, nauczyciel i kompozytor. Wykonanie I Koncertu fortepianowego (1823) przyniosło mu sławę i otworzyło drogę do międzynarodowej kariery.
Koncertował w Niemczech, Austrii, Irlandii, Szkocji, w latach 1824-1835 osiągnął szczyt sławy pianistycznej i pedagogicznej. Autor 24 Preludiów we wszystkich tonacjach (1827).
Kalkbrenner zmarł 1849 roku we francuskim mieście Enghien-les-Bains w wyniku panującej epidemii cholery.
Odznaczenia Oficer Orderu Legii Honorowej (Francja) Order Orła Czerwonego (Prusy) Order Leopolda (Belgia)
Przypisy
Linki zewnętrzne
Nuty Friedricha Kalkbrennera w bibliotece Polona
Kategoria:Artyści związani z Kassel Kategoria:Artyści związani z Paryżem Kategoria:Artyści związani z Wiedniem Kategoria:Ludzie urodzeni w Kassel Kategoria:Niemieccy kompozytorzy Kategoria:Niemieccy pedagodzy muzyczni Kategoria:Niemieccy pianiści Kategoria:Odznaczeni Orderem Leopolda (Belgia) Kategoria:Odznaczeni Orderem Orła Czerwonego Kategoria:Oficerowie Legii Honorowej Kategoria:Urodzeni w 1785 Kategoria:Zmarli w 1849