1 Regiment Grenadierów Krakowskich – oddział wojskowy wchodzący w skład wojsk powstańczych okresu insurekcji kościuszkowskiej w 1794.
Formowanie i walki
Dwubatalionowy regiment sformowany został po bitwie pod Racławicami. Rdzeniem jednostki stali się uczestnicy zwycięskich ataków na centrum dywizji gen. Aleksandra Tormasowa. Po bitwie większość chłopów zdezerterowała do domu. Ci co pozostali stanowili batalion kosynierski. Nosili oni czapki rogatywki, granatowe kurtki z zielonymi wyłogami oraz czechczery lub spodnie z białego sukna. Drugim batalionem stała się milicja wojewódzka generała majora ziemiańskiego Jana Śląskiego. Na czele batalionu stanął ppłk. Euzebiusz Siemianowski. Pod koniec kwietnia regiment liczył 926 osób, ale już 27 maja — 876. Po bitwie pod Szczekocinami regiment liczył 663 żołnierzy, w lipcu spadł do 540, a 27 sierpnia do 537. We wrześniu wspierał rozproszoną dywizję Sierakowskiego. Pod koniec tego miesiąca liczył 413 głów. Z bitwy pod Maciejowicami niewielką ich część z uratowanym sztandarem przyprowadził na Pragę mjr Józef Szumiański. Do bitwy pod Szczekocinami dowodził regimentem płk Jan Krzycki, a po nim dowodzenie przejął ppłk Euzebiusz Siemianowski.
Dowódcy regimentu płk Jan Krzycki ppłk Euzebiusz Siemianowski
Przypisy
Bibliografia
Kategoria:Oddziały grenadierów (powstanie kościuszkowskie) Kategoria:Polskie jednostki piechoty rozwiązane w 1794 Kategoria:Wojsko Polskie w Krakowie Kategoria:Regimenty piesze koronne Kategoria:Polskie jednostki piechoty utworzone w 1794 Kategoria:Polskie pułki grenadierów