Michał Piotrowski (ur. 1771 Falenica, zm. 14 grudnia 1825 w Warszawie) – generał brygady armii Księstwa Warszawskiego.
Życiorys 13 kwietnia 1786 wstąpił do Korpusu Kadetów w Warszawie. Później został chorążym 1 Wielkopolskiej Brygadzie Kawalerii Narodowej. W 1789 kupił stopień porucznika. W okresie insurekcji kościuszkowskiej był początkowo porucznikiem w 1 Brygadzie Wielkopolskiej Zakończył w niej służbę w 1794 jako wicebrygadier. Od lipca 1794 dowódca odcinka obrony Wisły k. Warszawy, mianowany na generała. Po powstaniu poza wojskiem, do służby powrócił w 1807. Ponownie generał jako dowódca Brygady Piechoty w 2 Dywizji Piechoty.
W kampanii austriackiej komendant Modlina i dowódca obrony przepraw na Wiśle. W 1810 wojskowy komendant departamentu radomskiego. Uczestnik kampanii saskiej i francuskiej 1813–1814.
Po upadku Napoleona I przyprowadził do kraju resztki Wojska Polskiego z Danii i Hamburga. Od 1815 dowódca Brygady Jazdy w armii Królestwa Polskiego. Zmarł 14 grudnia 1825 w Warszawie.
Był członkiem loży wolnomularskiej Jedność SłowiańskaLudwik Hass, Sekta farmazonii warszawskiej, Warszawa 1980, s. 579..
Bibliografia
H.P. Kosk, Generalicja polska, t. 2, wyd.: Oficyna Wydawnicza „Ajaks”, Pruszków 2001
Przypisy
Linki zewnętrzne
Michał Piotrowski, Krótki zbiór istotnieyszych wiadomości woiennych w bibliotece Polona
Kategoria:Generałowie powstania kościuszkowskiego Kategoria:Generałowie brygady Wojska Księstwa Warszawskiego Kategoria:Polscy wolnomularze (Królestwo Kongresowe) Kategoria:Urodzeni w 1771 Kategoria:Wicebrygadierzy kawalerii narodowej (armia koronna) Kategoria:Zmarli w 1825