Mikorzyce – wieś w Polsce położona w województwie łódzkim, w powiecie bełchatowskim, w gminie Bełchatów.

W latach 1975–1998 miejscowość należała administracyjnie do województwa piotrkowskiego.

W miejscowości istnieje kaplica pw. MB Częstochowskiej

Historia Pierwsza wzmianka o Mikorzycach pochodzi z 1369 r. W drugiej poł. XVI wieku Mikorzyce stały się centrum 2-4 wioskowego klucza należącego do Mikorskich herbu Poraj. W XVII wieku Ulryk Werdum napisał, że w Mikorzycach mijał dwór.

Zabytki

Relikty dworu obronnego z około 1600 roku - ruiny dworu obronnego znajduje się na otoczonej fosą wyspie o kształcie kwadratu o wymiarach około 30 m x 30 m. Otaczająca wyspę fosa ma szerokość 7–15 m. Po raz pierwszy dwór wspomniany został w II połowie XVII wieku przez Ulryka Werduma, który wspomniał o tym, że dwór był piękny i miał dwa wysokie szczytyFranciszek Ksawery Liske, Cudzoziemcy w Polsce, Lwów 1876, s. 123.. Dwór składał się z dużego domu o wymiarach 12,8 m x 20 m, a od wschodu przystawał do niego drugi budynek (6,5 m x 16 m). Sama budowla została wzniesiona przez Mikorskich około 1600 roku. Budowla powstała zapewne z fundacji Stanisława z Mikorzyc bądź jego synów, Samuela, Krzysztofa, Jana. Pierwsza wzmianka o obiekcie pochodzi dopiero z 3 ćwierci XVII w i mówi o "pięknym, murowanym dworze z dwoma wysokimi szczytami". Na pocz XVIII wieku wieś należy do Wawrzyńca Radwańskiego. Z 1714 r pochodzi inwentarz podający opis kamienicy - notuje on, iż jest użytkowana, ale jej stan pozostawia wiele do życzenia. Jeszcze w XVIII wieku wieś przeszła drogą spadku w ręce Dobrzelowskich, którzy mieli tu wznieść nowy dworek. Zapewne wtedy nastąpił kres użytkowania dworu obronnego. Już bowiem w poł. XIX w zanotowano, że "ruiny istnieją w dawnej wysokości ale są bez dachu". W wieku XIX dwór z przyległościami nabyto na licytacji i pozostawały własnością jednej rodziny do lat 50. XX w., kiedy sprzedano go obecnym właścicielom. Do dzisiaj zachowały się tylko pozostałości wschodniego domu i fundamenty drugiego budynku oraz sklepione piwnice. W 1986-87 badany przez prof. Leszka Kajzera i W. GozdalskiegoKajzer Leszek, Augustyniak Jerzy, Wstęp do studiów nad świeckim budownictwem obronnym sieradzkiego w XIII-XVIII wieku, Łódź, 1986, s. 158-159., a w latach 2024-2025 roku przez archeolog dr Aldonę Andrzejewską z Uniwersytetu Łódzkiego. Nr rejestru zabytków: 574-IX-80 z 19.05.1952 oraz 177 z 26.05.1967 roku. resztki parku dworskiego. Nr rejestru zabytków 339 z 16.03.1984 r.

Przypisy

Bibliografia TERYT

Kategoria:Bełchatów (gmina wiejska)