180px|thumb|Żołnierz 2 psp 2 Pułk Strzelców Pieszych – oddział piechoty Wojska Polskiego Królestwa Kongresowego.

Formowanie i zmiany organizacyjne Pułk został sformowany w 1815 roku. Pułk w okresie pokojowym składał się ze sztabu i dwóch batalionów po cztery kompanie, oraz związanych z batalionami dwoma kompaniami rezerwowymi. Stan kompanii wynosił 4-6 oficerów, 14-16 podoficerów i 184 szeregowych, stan batalionu 830 żołnierzy. Stan pułku: 5 oficerów starszych, 54-55 oficerów młodszych, 160 podoficerów, 72 muzyków, 1664-1676 szeregowych oraz 5 oficerów i 71-82 podoficerów i szeregowych niefrontowych. W sumie w pułku służyło około 2050 żołnierzy. W czasie wojny przewidywano rozwinięcie pułku do czterech batalionów po 8 kompanii każdy. W każdym batalionie etatu wojennego tworzono na bazie jednej z nowo powstałych kompanii kompanię wyborczą. Wchodził w skład 3 Brygady 2 Dywizji Piechoty. Po wybuchu powstania listopadowego zreorganizowano piechotę. Pułk wszedł w skład zreorganizowanej 2 Dywizji Piechoty. 26 kwietnia 1931 przeprowadzono kolejną reorganizacje piechoty armii głównej dzieląc ją na pięć dywizji. Pułk znalazł się w 1 Brygadzie 2 Dywizji Piechoty.

Dyslokacja pułku Miejsca dyslokacji pododdziałów pułku w 1830: sztab - Zamość 1 batalion - Komarów 2 batalion - Tarnogóra

Pełniło w nim wówczas służbę 62 oficerów, w tym jeden pułkownik, trzech podpułkowników, jeden major, piętnastu kapitanów, trzynastu poruczników i dwudziestu dziewięciu podporuczników oraz kapelan, audytor, lekarz sztabowy i dwóch lekarzy batalionowych, tworzący razem sztab niższy. Ogółem posiadał 2035 żołnierzy, z tego pod bronią 1898

Żołnierze pułku Pułkiem dowodzili: płk Józef Czyżewski (22 lutego 1815) płk Wincenty Wolski (1827) ppłk Klemens Jórski (28 lutego 1831) płk Piotr Kiekiernicki (6 kwietnia 1831) ppłk Adam Wolski (13 czerwca 1831)

Oficerowie: Franciszek Kacper Fornalski

Walki pułku Pułk brał udział w walkach w czasie powstania listopadowego.

Bitwy i potyczki: Kałuszyn (17 lutego 1831), Janówek (18 lutego 1831), Wawer (19 lutego 1831), Olszynka Grochowska (19 lutego 1831), Grochów (25 lutego 1831), Uściług (5 marca 1831), Dębe Wielkie (31 marca 1831), Mińsk (26 kwietnia 1831), Rajgród (29 maja 1831), Waka (17 czerwca 1831), Wilno (19 czerwca 1831) Plembork (5 lipca 1831). W 1831 roku, w czasie wojny z Rosją żołnierze pułku otrzymali 36 Krzyży Orderu Virtuti Militari (2 kawalerskie, 19 złotych i 15 srebrnych).

Mundur Żołnierze pułku nosili granatowe kurtki mundurowe z żółtymi wyłogamiPierwotnie planowano pąsowe, kołnierzem i łapkami rękawów, z białymi guzikami. Na guzikach umieszczano numery pułku.

Kołnierz, wyłogi na piersiach i rękawach i polach granatowe z wypustką żółtą przy kurtce paradnej. Naramiennik żółty, numer 2 dywizji czerwony. Lejbiki granatowe z żółtą wypustką na kołnierzu i rękawach. Spodnie, sukienne granatowe z wypustką żółtą. Kołnierz od płaszcza granatowy z wypustką żółtą. Wszystkie pasyLederwerki były czarno lakierowane. Na głowie furażerka granatowa z trzema żółtymi wypustkami. Frak mundurowy oficerów z wyłogami granatowymi jak u żołnierzy. Kołnierz z żółtą wypustką i rękawy granatowe. Codzienne szare spodnie z granatowymi lampasami i żółtą wypustką pośrodku. Galony srebrne z żółtą wypustką. centruj|500px

Chorągiew Na tle granatowego krzyża kawalerskiego w czerwonym polu, w otoku z wieńca laurowego umieszczony był biały orzeł ze szponami dziobem i koroną złoconą. Pola między ramionami krzyża – granatowe przedzielone żółtą wypustką, a w rogach płata inicjały królewskie z koroną, otoczone wieńcami laurowymi. Chorągiew poświęcono 17 czerwca 1827 roku w obozie powązkowskim.

Uwagi

Przypisy

Bibliografia

Kategoria:Pułki strzelców pieszych Królestwa Kongresowego Kategoria:Polskie jednostki piechoty utworzone w 1815 Kategoria:Strzelcy piesi powstania listopadowego Kategoria:Polskie jednostki piechoty rozwiązane w 1831 Kategoria:Wojsko Polskie w Zamościu Kategoria:Tarnogóra (województwo lubelskie) Kategoria:Komarów-Osada